آن‌طور که پیداست، «آیوا»، ایالتی غربی و محصور بین دو رود میسوری و می‌سی‌سی‌پی، هیچ‌گاه هم‌چون امروز به نقش تعیین‌کننده خود در جهت‌دهی به کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا واقف نبوده است؛ نقشی تاریخی که به لطف شکاف‌های عمیق درون‌حزبی که دامنه تقابل را به کلی از محدوده سیاست رسمی هر دو حزب عمده ایالات متحده خارج کرده، تشدید شده است. شاهد این مدعا نیز آخرین گردهمایی‌های نامزدهای پرشانس دموکرات و جمهوری‌خواه در آیواست که پیش از آغاز رسمی فرایند رأی‌گیری در این اولین ایستگاه ایالتی، رقابت‌های انتخاباتی را به صحنه نزاع نامزدها برای اثبات پیشروبودن برنامه‌های سیاسی و اجرائی خود بدل کرده است؛ سیاست‌هایی مترقی که البته از منظر هر کدام از نامزدها، واجد تعریفی متفاوت و چه‌بسا متناقض است. 
شهروندان آیوا امروز در حالی با رفتن پای صندوق‌های رأی، دور اول انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا را به طور رسمی کلید می‌زنند که استقبال آنان از نامزدهای ایدئولوژیک و نامتعارف دموکرات‌ها و جمهوری‌خواه‌ها می‌تواند زمینه‌ساز اوج‌گیری هرچه بیشتر جنبش خاموش اما اعتراضی آن کشور علیه سیاست و سیاست‌مداران دولتی و جریان اصلی ایالات متحده باشد. اگر یک سال پیش، دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان جز رهبران سیاسی باتجربه و کارکشته، کسی را در جایگاه نامزد اصلی خود برای تصدی کرسی ریاست‌جمهوری متصور نبودند، نگاهی به آخرین گردهمایی و البته نظرسنجی‌های ایالتی حکایت از آن دارد که دست‌کم رأی‌دهندگان آیوا اقبال بیشتری به نامزدهای مخالف‌خوان احزاب تحت حمایت خود نشان داده‌اند؛ اقبالی که «دونالد ترامپ» شومن و مجری سابق تلویزیونی و «تد کروز»، سناتور کانادایی‌تبار ایالت «تگزاس» را در جبهه جمهوری‌خواهان و «برنی ساندرز»، سناتور سوسیالیست «نوادا» را از جبهه دموکرات‌ها در جایگاه پرچم‌داران راست و چپ رادیکال نشانده است.  در این میان البته حکایت ساندرز و ترامپ دو داستان کاملا متفاوت است. اگر ترامپ با اتکا به منابع مالی گسترده، گفتمان به‌شدت تقابل‌جویانه و خط‌مشی نولیبرال، مانند گذشته نسبت به پیروزی درون‌حزبی خود مطمئن بوده و در جریان آخرین گردهمایی انتخاباتی خود در «داون‌پورت»، احتمال بارش برف را تنها نگرانی‌اش در رابطه با رأی‌گیری امروز دانسته است؛ ساندرز مصمم‌تر از همیشه در پی آن است تا بلکه با تبدیل حمایت‌های بالقوه جوانان، زنان و اقلیت‌ها به آرای ریخته‌شده در صندوق، روند صعودی ستاره اقبال خود را در برابر کارزار به‌شدت سازماندهی‌شده «هیلاری کلینتون» نامزد اول دموکرات‌ها، حفظ کند. 
سناتور ورمونتی که آخرین گردهمایی انتخاباتی او در دانشگاه ایالتی آیوا، بیشترین هواداران را در قیاس با دیگر نامزدها به خود جذب کرده، بیش از هرکس امید به جوانان حامی‌اش بسته است. او که در آخرین نظرسنجی مشترک موسسه «دس‌موینس رجیستر» و «بلومبرگ»، با جلب حمایت 42 درصد از شهروندان آیوا، تنها سه درصد با نامزد اول دموکرات‌ها فاصله دارد، از تمامی دانشجویان خواست تا با حضور پای صندوق‌های رأی، خلاف ادعای مفسرانی را ثابت کنند که معتقدند جوانان پیشرو چندان رغبتی به مشارکت در انتخابات ریاست‌جمهوری ندارند. این درحالی است که به اذعان ساندرز، پیروزی یا شکست در ایالت آیوا اگرچه واجد امتیازاتی نمادین است، اما به‌طور قطع نقش چندان تعیین‌کننده‌ای در پیروزی نهایی ایفا نمی‌کند؛ هدفی که تحقق آن، مانع بزرگی چون هیلاری کلینتون و همسر او در پیش‌رو دارد که در جریان آخرین گردهمایی‌شان در آیوا، از خود به‌عنوان سیاست‌مدارانی مترقی نام بردند که خلاف رقیب سوسیالیست خود، به راستی در پی اجرای وعده‌ها و برنامه‌های پیشنهادی هستند. 
اما پیشتازی ترامپ و کروز به ترتیب با 28 و 23 درصد آرای جمهوری‌خواهان، حتی صدای رسانه‌های حامی دموکرات‌ها از جمله روزنامه «نیویورک‌تایمز» را نیز درآورده است که در اقدامی غیرمنتظره، «جان کاسیچ»، فرماندار اوهایو را که به تازگی نام خود را در نظرسنجی‌های سراسری به ثبت رسانده، به‌عنوان تنها گزینه مورد اعتماد برای جمهوری‌خواهانی معرفی کرده که از بی‌تجربگی و افراط‌گرایی حاکم بر جبهه جمهوری‌خواهان به ستوه آمده‌اند.