اسماعیل فرهادی بعد از سال‌ها حضور در ذوب‌آهن اصفهان در نیم فصل به گیتی‌پسند رفت تا فوتبالش را در یک تیم لیگ یکی دنبال کند. محمد صلصالی کاپیتان سال‌های نه چندان دور ذوبی‌ها که پیش از این چنین سرنوشتی داشت، در مورد جدایی اسماعیل فرهادی از ذوب‌آهن می‌گوید: «اینکه باشگاه یا مربی یک بازیکن را نخواهد در فوتبال امری طبیعی به حساب می‌آید اما واقعا برخورد باشگاه با آن بازیکن می‌تواند خیلی بهتر باشد. اسماعیل فرهادی 12 سال در تیم ذوب‌آهن زحمت کشید اما برخورد خوبی با او نکردند و خیلی بد او را از خانه‌اش دک کردند! این برخورد دقیقا مرا یاد پارسال خودم می‌اندازد. من 13، 14 سال در ذوب‌آهن حضور داشتم اما آخر سر با گریه از خانه‌ام بیرونم کردند! در تمام دنیا بازیکنان در هنگام جدایی از باشگاه‌های‌شان با گریه می‌روند اما گریه آنها با گریه ما فرق دارد. آنها از فرط دوری از هوادار گریه می‌کنند اما ما به خاطر رفتارهای مسوولان باشگاه به گریه می‌افتیم.»
هافبک سابق ذوب‌آهن در رابطه با چگونگی جدایی خودش از این تیم ادامه می‌دهد: «سال گذشته در صحبتی که با سعید آذری داشتم، دیالوگ‌های خوبی بین ما رد و بدل نشد. تا الان هم هیچ حرفی در این باره به زبان نیاوردم اما الان که برای دوست عزیزم اسماعیل فرهادی ماجرا تکرار شده، باید پشت او بایستم و حمایتش کنم چون می‌دانم اسماعیل چقدر ناراحت است. نمی‌دانم چرا مسوولان باشگاه ذوب‌آهن عادت دارند با دلخوری بازیکنان را از باشگاه به بیرون هدایت کنند. من سال گذشته به آذری گفتم اگر مرا نمی‌خواهید بگویید اما او این کار را نکرد. ما که بچه نیستیم، کل عمرمان را در ذوب‌آهن گذراندیم. می‌دانیم برخوردها چه معنی می‌دهد. البته من برای گل‌محمدی احترام قایل هستم و هیچ کدام از این مسائل را از چشم او نمی‌بینم. مسوولان ذوب‌آهن به باشگاه سایپا نگاه کنند و ببینند چطور برای ابراهیم صادقی ارزش قایل است. حق بازیکنان قدیمی باشگاه‌ها این نیست.»