تقصیر کسی نیست که این روزها با غم و ازدست‌دادن همراه شده است. سرطلایی و پاطلایی فوتبال در کمتر از یک هفته درگذشتند و بعد‌تر ابوالحسن نجفی، ادیبی که جایگاه ویژه‌ای در ادبیات و فرهنگ ایران داشت؛ اما انگار سینماگران هم از دست تقدیر و مرگ دور و رها نیستند. در یک هفته اخیر، دو نفر از اهالی سینما درگذشتند؛ مراسم تشییع پیکر صدابردار فقید، یدالله نجفی، ساعت 9 صبح دوشنبه پنجم بهمن، از ساختمان شماره دو خانه سینما برگزار می‌شود و مراسم تشییع زنده‌یاد فریبرز صالح در خانه سینما برگزار شده است. خانه سینما مکانی شده است که یاد و نام سینماگرانش را زنده نگه می‌دارد. مراسم تشییع «ایرج کریمی» را یادمان نرفته، فرصتی بود برای احترام به یک منتقد برجسته. اما فقط همین؟ خانه سینما، تنها نقشی که این روزها از خودش نشان می‌دهد همین است؟ ایفای نقش یک مکان برای تشییع ازدست‌رفتگان. اما به نظر می‌رسد خانه سینما فقط یک مکان نیست، یک نهاد صنفی است که برای بازشدن‌اش تلاش بسیار شده است، هرچند انگار، مدیرعامل خانه سینما - رضا میرکریمی - که این روزها درحال ساخت فیلمش برای جشنواره فجر است، فقط این نقش را برای یک نهاد صنفی، بیشتر دوست دارد. انجمن‌های تابعه خانه سینما فعالیت خاصی ندارند، شاید چون اتفاق مهمی هم نمی‌افتد. انگار هیچ سینماگری هیچ مشکلی ندارد و همه‌چیز به‌خوبی و خوشی درحال انجام است. شاید نباید انتظار داشت که خانه سینما به‌عنوان تنها نهاد صنفی سینماگران برای خانواده‌ها و بازماندگان ازدست‌رفتگان فعالیتی داشته باشد. البته بی‌انصافی نکنیم، شاید باید به حداقل‌ها رضایت داد و خوشحال بود ارتباطی صمیمی بین دولت و یک نهاد صنفی برپاست و مراسم رونمایی از پوستر دوم جشنواره فیلم فجر با تمام حاشیه‌هایش، با حضور دبیر و مدیر کاخ جشنواره و رئیس سازمان سینمایی در این مکان برگزار می‌شود.