صاحب‌خبر - به گزارش "ورزش سه"، امید ایران با شکست غیر منتظره 3-0 برابر ژاپن از راهیابی به نیمه نهایی رقابت‌های زیر 23 سال آسیا باز ماند تا به این ترتیب فرصت صعود به المپیک 2016 ریو را نیز از دست بدهد. تیمی که به اذعان اکثر کارشناسان و اهالی فوتبال یکی از بهترین نسل‌های فوتبالی ایران را در اختیار داشت تنها به خاطر تصمیمات اشتباه از رسیدن به موفقیت بازماند تا یک بار دیگر همه به دنبال مقصر بگردند گرچه در این چند دهه تیم المپیک به قدری ناکامی ثبت کرده که دیگر این گونه شکست‌ها حالتی عادی به خود گرفته است! با این حال در روزهای گذشته بحث و تبادل نظرهای گوناگونی در خصوص تیم امید و عملکردش در دوحه انجام شد و هرکس از دیدگاه خود مقصران این ناکامی را معرفی کرد اما واقعیت این است که حاصل تصمیمات و تفکرات اشتباه چند نفر زمینه ناکامی امیدها را فراهم کرد که در این گزارش به اختصار مقصران ناکامی امیدها را معرفی می‌کنیم. 1- وزیر ورزش محمود گودرزی به عنوان نفر اول وزارت ورزش و جوانان را می‌توان مقصر اصلی این ناکامی نامید چون او بود که در هنگام مذاکره با زلاتکو کرانچار برای در دست گرفتن سکان هدایت امیدها با سنگ اندازی های بی مورد مانع حضور این مربی کروات خوش فکر در رأس کادر فنی تیم امید شد. گودرزی که کاملاً مشخص بود تحت تأثیر مشاورانش با حضور زلاتکو مخالفت می‌کند اگر می‌دانست پافشاری‌هایش برای استفاده از یک مربی ایرانی روی نیمکت این نتیجه را رقم می زند بدون شک مانع همکاری امیدها با کرانچار نمی‌شد تا ایران با فوتبالی تاکتیکی‌تر و شاداب‌تر در دوحه به مصاف رقبا می‌رفت چون کرانچار در سال‌هایی که در ایران حضور داشت نشان داده بود از چه توانایی‌هایی برای رساندن تیم‌هایش به موفقیت برخوردار است به خصوص با ستاره‌هایی که در این تیم حضور داشتند. 2-علی کفاشیان مثل همیشه نفر اول فدراسیون فوتبال در ناکامی‌ها سیبل انتقادات قرار می‌گیرد اما این بار جرم کفاشیان این بود که باز هم زیر بار حرف بالادستی‌های خود در وزارت ورزش رفت و برخلاف میل باطنی‌اش سکان هدایت تیم را به دست یک مربی بی تجربه مثل محمد خاکپور سپرد. چه بسا اگر مرد همیشه خندان فدراسیون این بار زیر بار خواسته دیگران نمی‌رفت و همان طور که می‌خواست یک مربی بزرگ خارجی را روی نیمکت تیم بنشاند، تصمیم می‌گرفت الان با صعود امیدهای ایران به المپیک ریو پرافتخارترین رئیس فدراسیون فوتبال ایران بعد از انقلاب لقب می‌گرفت نه مقصر دوم ناکامی‌ها. 3-حبیب کاشانی شاید در نگاه اول گناهی متوجه مدیر تیم امید نباشد چون او از نظر مدیریتی و تأمین هزینه‌های آماده سازی تیم نمره قبولی گرفته بود اما صرف تأمین منابع ضامن موفقیت نیست و در کنار منابع مالی باید قوای اجرایی خوبی هم در تیم داشته باشی که بتوانی موفقیت را لمس کنی. حبیب کاشانی با حمایت‌های بی مورد خود از کادر فنی و مدیر فنی باعث شد تا نگاه‌ها به تیم امید متفاوت‌تر از قبل شود. از آن مهمتر این که خود کاشانی یکی از مهمترین عواملی بود که باعث شد تا سرمربی امیدها در روی صندلی بنشیند که شاید خودش هم تصورش را نمی‌کرد. 4- محمد خاکپور موضوع مهم درباره سرمربی تیم المپیک عدم اشتغال او به شغل مربیگری به صورت حرفه ایست. خاکپور که حتی حاضر به گذراندن کلاس A آسیا نشد، با سفارش علی کفاشیان و مذاکره او با دبیرکل ای اف سی مجوز حضور در مسابقات قطر را به دست آورده بود. او فرد محترمی است اما فوتبال برای موفقیت به چیزهایی بیش از این نیاز دارد؛ چیزهایی مثل آموخته‌های عملی و دانش و شناخت. البته هنوز کسانی هستند که فکر می‌کنند برای قضاوت زود است اما شکل بازی تیم ملی در قطر نشان از حضور یک مربی بزرگ نمی‌داد. 5- محمد مایلی کهن باز هم یک نسل ناب دیگر فوتبال ملی ایران زیر نظر این چهره جنجالی ناکام ماند تا روزهای دشوار این مایلی کهن بار دیگر از راه برسد. مدیر فنی تیم امید که گفته می‌شد تمام تصمیمات کادر فنی و شخص محمد خاکپور تحت تأثیر او بود در ناکامی‌های ملی هت تریک کرد تا صاحب رکوردی ویرانگر در فوتبال ایران شود. مایلی کهن از همان روزهای ابتدایی حضورش در تیم امید با تنش‌هایی که رقم زد انرژی منفی بی علتی را به این تیم تزریق کرد. نکته جالب در خصوص مایلی کهن این است که او در توجیه ناکامی امیدها در قطر باز هم پای کارلوس کی روش را وسط کشیده و این ناکامی را با ناکامی تیم ملی در جام ملت‌ها مقایسه کرد! تیم امید محمود گودرزی (وزیر ورزش و جوانان) وزارت ورزش و جوانان علی کفاشیان فدراسیون فوتبال محمد خاکپور (سرمربی) محمد مایلی کهن حبیب کاشانی (مدیر تیم) ارسال به تلگرام∎​