1 دو بدرقه فوتبالی از دو نسل، در عرض شاید کمتر از یک هفته. زمین امجدیه دیگر هیچ کجایش هیچ شباهتی به ورزشگاه پرهیاهوی حتی 13 سال پیش ندارد؛ حتی به روزهایی که مسابقات جوانان آسیا در آن برگزار می‌شد هم شباهتی ندارد.‌ اما حالا دوباره آماده یک تابوت چرخانی دیگر می‌شود. یک وداع سوزناک؛ یک خداحافظی اشک‌آلود، که در آن خبری از ریختن آب پشت سر کسی که برای بدرقه‌اش آمده‌اند، نیست. همانی که بر شماره 11 سابق آبی‌ها گذشت در انتظار سرطلایی است. مشتی فوتبالیست قدیمی و نسل جدید و تعداد زیادی هوادار فوتبال با قیافه‌های ماتم زده به امجدیه می‌آیند که احتمالا از میان همان فوتبالیست‌های قدیمی و البته گل سرسبدشان با همان ادبیات خاص خودش جلوی دوربین‌ها خواهد گفت: «زمانی که ما با کتونی برا کیان گل می‌زدیم آقا بهزادی الگوی ما بود. خدا رحمتش کنه. اون همیشه برا ما حکم کاپیتان رو داشت. یادش بخیر، زمانی که ما از کیان اومدیم پیکان آقا بهزادی برا خودش ابهتی داشت. جرأت سر بلند کردن نداشتیم جلوش... خدا رحمتش کنه، تو اون بازی شیش تایی همه بازی دست آقا بهزادی بود.»
2 همین چند روز پیش بود که رضا احدی یا همان رودی فولر فتوژنیک و دهه شصتی آبی‌های پایتخت یک روز بعد از آن جوانمرگی شوک‌آور و پس از آنکه خودش در بیمارستان وعده داده بود که به‌زودی همسایه ناصر حجازی خواهد شد، روی دوش مردم به سمت قطعه نام‌آوران بهشت‌زهرا رفت تا پایین پای همبازی سابقش طی سال‌های 60 تا 65 و کسی که برخی دست‌های رو و پشت پرده نگذاشتند به همراه نامجومطلق در لیگ برتر هفتم دستیارش باشد، آرام بگیرد. حالا هم شاید زوج شیرزادگان در دهه 40 بیاید کنار او و در نزدیکی‌های ناصر حجازی و رضا احدی و غلامحسین مظلومی و حسین معدنی و مجید سبزی. قصه همایون بهزادی هم به سر رسید. باورتان می‌شود؟ او یکی از پنج سرزن برتر دنیا در اوایل دهه 70 میلادی بود. یکی از شناسنامه‌های شاهین و پرسپولیس و حتی فوتبال ایران که طی این سال‌ها بارها به دلیل بیماری تنگی نفس و نارسایی ریه راهی بیمارستان شد در 73 سالگی به دوست و همبازی سابقش حمید شیرزادگان و یکی از سه‌ ضلع خط حمله شاهین در دهه 40 پیوست. او در عرض یک هفته دومین ستاره‌ای است که تابوتش در امجدیه؛ همانجایی که نزدیک 15 سال عرصه تاخت و تاز او در بازی‌های شاهین و گلزنی‌های باشگاهی و ملی‌اش بود، دو سه بار خواهد چرخید و تمام. بهزادی غیر از مقطع المپیک 64 توکیو که به همراه حمید برمکی و حمید شیرزادگان و حسین کلانی و محراب شاهرخی و به حکم دربار، که مخالف رفتارهای سران شاهین بود، از تیم ملی حذف شد در همه مقاطع تیم ملی در دهه 40 و به‌خصوص قهرمانی باشکوه و خانگی ایران در جام ملت‌های 1968 که بهزادی آن زمان 27 ساله بود، حضور داشت.
3 درگذشت همایون بهزادی همانقدر که سمپات‌های‌در قید حیات مکتب دکتر عباس اکرامی و شاهینی‌های قدیمی را که کم هم نیستند، غصه‌دار می‌کند، پرسپولیسی‌ها را هم به سوگی بزرگ می‌نشاند؛ چراکه سرطلایی منتقل‌کننده محبوبیت شاهین منحل شده در سال 46 به پرسپولیس تازه اوج گرفته علی عبده بود و همین همایون بهزادی وقتی مالک کاریزماتیک پرسپولیس برای تیمش به دنبال سرمربی می‌گشت، پرویز دهداری را راضی کرد به‌عنوان رهبر کادر فنی روی نیمکت بنشیند و به این ترتیب همبازی آبادانی همایون در خط حمله شاهین شد اولین سرمربی تاریخ پرسپولیس و حمید جاسمیان هم که با هر دوی آنها در شاهین همبازی بود، اولین کاپیتان تاریخ پرسپولیس لقب گرفت.
4 بهزادی به همان اندازه که در نیمه اول دهه 50 در خط حمله سرخ‌ها و مانند دربی شهریور 52 و آن هت‌تریک رویایی بسیار متعصب بازی می‌کرد به مکتب شاهین و جایی که برای اولین‌بار در آن پا به توپ شد هم عشق می‌ورزید؛ به حدی که نام یکی از دو فرزند ذکورش را شاهین گذاشت و وقتی در سال 55 سران حکومت به شاهینی‌های سابق مجوز تیمداری مجدد دادند و شهباز متولد شد باحسین کلانی و  ناظم گنجاپور و مربیگری آلن راجرز به این تیم سر و شکل داد. حالا به صف ستارگان خاموش شده فوتبال ایران در دهه 40 بعد از محمد رنجبر، حمید شیرزادگان، کامبیز جمالی، حمید برمکی، عبدالله ساعدی، پرویز دهداری، عزیز اصلی، جمشید محمدی، منصور امیرآصفی و محراب شاهرخی و عارف قلی‌زاده که تا اوایل این دهه هم بازی می‌کرد همایون بهزادی را هم باید اضافه کرد که ساعت یک بامداد جمعه درگذشت.