از همان روزی که قرار شد تیم ملی امید به صورت کامل به حبیب کاشانی سپرده شود، همه از این اتفاق تعجب کردند.
وزارت ورزش دولت جدید شاهد این بود که فدراسیون فوتبال، دومین تیم مهم فوتبال کشور را به دست افرادی داده است که در دو دولت قبلی، نبض فوتبال را در اختیار داشتند. حبیب کاشانی، مدیرعامل اسبق پرسپولیس، آخرین مدیرعاملی بود که با پرسپولیس در سال 87 قهرمان لیگ برتر شد. او حالا مدیر تیم ملی امید است. چند‌وقت پیش در گفت‌وگویی که با وی داشتیم اعلام کرد که با محمد علی‌آبادی به مشکل خورده که از مدیریت پرسپولیس کنار رفت. کاشانی در یک حرکت عجیب که شاید در فوتبال ایران برای اولین‌بار اتفاق افتاده، تیم ملی امید را به صورت کامل تحویل گرفت و اجازه نداد سرمربی مدنظر علی کفاشیان یعنی هومن افاضلی روی نیمکت تیم ملی امید بنشیند و درنهایت محمد خاکپور سرمربی تیم ملی امید شد، در حالی که بسیاری از کارشناسان سرمربیگری تیم ملی امید را برای خاکپور زود می‌دانستند. به جای تقویت تیم ملی امید، به یک‌باره محمد مایلی‌کهن و در اوج مناقشاتش با کارلوس کی‌روش، مدیر فنی تیم ملی امید شد تا رسانه‌ها هم به این انتخاب‌ها حمله کنند. کار از انتقاد هم گذشته بود و هم مایلی‌کهن از کی‌روش به تندی انتقاد می‌کرد و هم حامیان کارلوس کی‌روش به تندی به محمد مایلی‌کهن انتقاد می‌کردند. این اتفاق‌ها جو اطراف تیم ملی امید را دچار حاشیه می‌کرد. در هر حال علی کفاشیان در تصمیمی عجیب‌تر قرار است کی‌روش را به دوحه بفرستد تا بر کار تیم ملی امید نظارت کند؛ اتفاقی که مطمئنا جو تیم ملی امید را دچار حاشیه‌های جدیدتری خواهد کرد. فکر کنید کی‌روش بخواهد در حضور مایلی‌کهن درباره تیم ملی امید نظر دهد، آن‌وقت چه کسی می‌تواند جو را کنترل کند؟ به نظر می‌رسد نفس صدور ماموریت برای کی‌روش با تدبیر سازگاری چندانی نداشته‌ باشد. تیمی که نامش امید است، اما تدبیر کمتر در آن دیده می‌شود.