ارسام پورحسینی
فصل گذشته تعدادی از بازیکنان نفت تهران شاکی بودند و می‌گفتند مدیریت باشگاه در ماندن یا رفتن بازیکنان و انتخاب بازیکنان جدید برای جذب، نقش دارد. یکسری از این بازیکنان حتی شاکی‌تر بودند و معتقد بودند علیرضا منصوریان در رابطه با قرارداد بازیکنان هیچ‌کاره است و همه کارها را خود منصور قنبرزاده انجام می‌دهد.
در ابتدا این مساله خیلی باور کردنی نبود و فکر می‌کردیم بازیکنان نفت به خاطر اینکه مثلا قنبرزاده روی مبلغ قراردادها چانه می‌زند، آنها چنین حرف‌هایی را بیان می‌کنند اما ظاهرا همه این حرف‌ها درست بود.
هنوز یک سال هم از این حرف و حدیث‌ها نگذشته که همه چیز رو شد. در واقع این اتفاقات از بحث ماندن یا رفتن پیام صادقیان استارت خورد. از زمانی که منصوریان اصرار داشت صادقیان را نگه دارد اما باشگاه بدون توجه به حرف‌های سرمربی تیم، نام این بازیکن را در لیست فروش گذاشت. با این اتفاقات و علنی شدن دخالت مدیریت تیم در کارهای کادرفنی، منتظر بودیم علیرضا منصوریان واکنش نشان دهد و این تیم را ترک کند اما این اتفاق نیفتاد چون ظاهرا منصوریان به کارهای منصور قنبرزاده عادت کرده بود و برایش تکراری شده بود. تنها فرقی که این مساله با فصل‌های گذشته داشت این بود که همه چیز علنی شده بود و به رسانه‌ها کشیده شد. با این حال انگار برای منصوریان فرقی نداشت.
در هر صورت باز هم خیلی‌ها از اختلاف‌نظر بین منصوریان و قنبرزاده این طور برداشت می‌کردند که فقط در یک مورد استثنا، چنین مشکلی به وجود آمده بود اما هنوز از این مساله چیزی نگذشته بود که این بار بحث علیرضا بیرانوند، مهر تاییدی روی حاشیه‌های به وجود آمده زد.
هنوز یک روز هم از به وجود آمدن مشکل برای سوشا مکانی نگذشته بود که ظاهرا از سوی باشگاه نفت تهران، برای باشگاه پرسپولیس پیغام فرستاده شد که حاضرند بیرانوند را تنها به این باشگاه بدهند. این در حالی بود که فولاد خوزستان با مبلغ بالایی خواستار جذب بیرانوند بود اما با آن مخالفت شد.
در ابتدا خیلی‌ها از این مساله به‌عنوان شایعه یاد می‌کردند اما همه چیز رسمی شده بود. هم مذاکرات و هم دیدارها. این در حالی بود که گفته می‌شد علیرضا منصوریان اصلا موافق جدایی علیرضا بیرانوند نبود.
به هر حال دیگر همه داشتند باور می‌کردند که مشکلی بین منصوریان و قنبرزاده وجود دارد که آل‌اسحاق در رابطه با این مساله حرف‌هایی زد که واقعا عجیب به نظر می‌رسید. آل‌اسحاق مسوول نقل و انتقالات باشگاه نفت تهران درباره اینکه منصوریان خوهان ماندن صادقیان و بیرانوند است اما قنبرزاده رضایت داده که این بازیکنان جدا شوند، گفت: «ما در کل فصل چه ابتدا، چه اواسط و چه انتهای فصل فعالیت بازیکنان را بررسی می‌کنیم. این «ما» یعنی کادرفنی، کمیته فرهنگی، کمیته مالی، مدیریت و سایر اجزای باشگاه نفت تهران و در نهایت همه جمع می‌شویم و تصمیم‌گیری می‌کنیم. به عبارت دیگر یکی از اعضای تصمیم‌گیرنده کادرفنی است و من نوعی هم تنها یک نظر دارم و در نهایت نظر جمعی اتخاذ می‌شود. ما براساس خرد جمعی کار می‌کنیم و تصمیم نهایی را کمیته مذکور می‌گیرد و به مدیرعامل ابلاغ می‌کند. در نهایت مدیرعامل تصمیم می‌گیرد که چه کاری را انجام دهد.»
آل‌اسحاق در حالی این حرف‌ها را بیان کرده که در هیچ جای دنیا به جز کادرفنی کسی حق دخالت در انتخاب، ماندن یا رفتن بازیکنان را ندارد. چرا که در نهایت این کادرفنی است که باید در رابطه با نتایج تیم پاسخگو باشد. پس تصمیم‌گیری دیگر اعضای باشگاه در امور کادرفنی، دخالت محسوب می‌شود.
نکته جالب دیگر در صحبت‌های آل‌اسحاق، این است که او گفته: «ما یعنی کادرفنی، کمیته فرهنگی، کمیته مالی، مدیریت و سایر اجزای باشگاه نفت جمع می‌شویم و در نهایت تصمیم‌گیری می‌کنیم.» از مدیریت باشگاه که بگذریم، خیلی عجیب است که مثلا کمیته فرهنگی، کمیته مالی و سایر اجزای باشگاه باید در انتخاب یا ماندن و رفتن بازیکنان تصمیم بگیرند. یعنی اینکه مسوول مالی می‌تواند به لحاظ فنی بازیکن را آنالیز کند و بگوید که این بازیکن به درد تیم می‌خورد یا نه و حتی کمیته فرهنگی که مسلما اطلاعات چندانی در رابطه با مسائل فنی باشگاه ندارد.
اما عجیب‌تر از صحبت‌های آل‌اسحاق، تصمیم علیرضا منصوریان است. اینکه او با وجود این مشکلات در تیم مانده و کارش را دنبال می‌کند. در حالی که صحبت‌های بازیکنان در فصل گذشته نشان می‌داد، سرمربی تیم در انتخاب، ماندن یا رفتن بازیکنانش اختیار چندانی ندارد و این مشکلات از قبل هم وجود داشته.