دوشنبه‌شب و پس از کش و قوس‌هایی زیاد، رافا بنیتز از سرمربیگری رئال برکنار شد و زین‌الدین زیدان جانشین او در تیم سفیدپوش مادریدی شد. به نظر می‌رسد حالا زمانش رسیده تا فوتبال اسپانیا منتظر این باشد که آیا زیدان خواهد توانست همچون گواردیولای بارسا، در تیم کهکشانی رئال تاثیرگذار باشد یا نه؟ آیا مدیران رئال با انتخاب زیدان قصد دارند پاسخ محکمی به رقیب سنتی خود بدهند؟ آیا زیدان انتظارات مدیران و هواداران را برآورده خواهد کرد؟ برای رسیدن به پاسخی برای این سوالات فعلا باید صبر کنیم، اما نگاه و مقایسه‌ای بین وضعیت پپ و زیزو در دوران بازیگری و مربیگری این دو ستاره فرانسوی و اسپانیایی می‌تواند جالب توجه باشد.

  از پپ 38 ساله تا زیدان 43 ساله
گواردیولا در 38 سالگی به سرمربیگری بارسا انتخاب و پس از چهار سال مربیگری، موفق شد همراه این تیم به 14 جام قهرمانی برسد. زیدان 43 ساله هم پس از یک دوره مربیگری در تیم جوانان و دستیاری کارلو آنچلوتی در تیم اصلی رئال، اکنون به‌عنوان سرمربی تیم اول رئال‌مادرید انتخاب شده است. بعد از نتایج ضعیف رئال با بنیتز و اخراج او حالا انتظارات از زیدان فوق‌العاده زیاد است؛ اما به نظر می‌رسد تردیدهایی هم در این زمینه وجود داشته باشد. حتما به خاطر دارید که گواردیولا پیش از حضور در تیم اصلی بارسا، سه سال در تیم دوم این باشگاه به مربیگری پرداخت و با این تیم به موفقیت‌هایی دست یافت، اما زیدان پارسال در تیم دوم رئال به موفقیت قابل توجهی دست نیافت و شاید برخی‌ها بر این باور باشند که هنوز زمان مربیگری زیدان در رئال فرا نرسیده و او برای رسیدن به این جایگاه باید تجارب بیشتری کسب کند. مساله دیگری که می‌توان به آن اشاره کرد این است که زیدان در دوران بازیگری فوق‌ستاره‌ای بود که به‌شدت از سوی تماشاگران تشویق می‌شد و با آنها رابطه خوبی داشته است؛ چالشی که البته رافا بنیتز با آن روبه‌رو بود و مدام از سوی هواداران تیم‌های خود، چه در رئال و چه در چلسی هو می‌شد. هواداران رئال به‌شدت به زیدان علاقه‌مند هستند و از او حمایت خواهند کرد و از این حیث می‌تواند نسبت به پپ برتری داشته باشد، زیرا محبوبیت شدید گواردیولا در بارسا بیشتر به‌واسطه موفقیت‌های دوران مربیگری او بود، نه دورانی که در این تیم بازی می‌کرد. زیدان بدون‌شک لحظات خاطره‌انگیزه زیادی را برای هواداران تیم‌های خود خلق کرده است؛ از قهرمانی در جام جهانی و دو گل به‌یادماندنی به برزیل در بازی فینال، تا قهرمانی در یورو 2000 و قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپای 2002 و البته گل به‌یادماندنی که به بایرلورکوزن زد؛ گلی استثنایی که بدون‌شک سال‌ها در خاطر فوتبال‌دوستان خواهد ماند.

  بازیکن بزرگ، مربی بزرگ
در بسیاری از موارد شاهد آن بوده‌ایم که خیلی از بازیکنان بزرگ، مربیان بزرگی نبوده‌اند. البته باید پذیرفت که افتخارات دوران بازیگری، چه در عرصه ملی و چه در عرصه باشگاهی، می‌تواند پشتوانه بسیار خوبی برای هر مربی باشد. کارنامه و افتخارات گواردیولا بیانگر آن است که او همراه بارسا پنج بار به قهرمانی لالیگا، دوبار قهرمانی کوپا دل‌ری، چهاربار قهرمانی سوپرکاپ اسپانیا، یک‌بار جام باشگاه‌های اروپا و یک‌بار هم جام برندگان جام اروپا دست یافته است. اما زیدان، برخلاف گواردیولا بیشتر دوران بازی خود را در دو تیم یوونتوس و رئال بازی کرده و همراه با این دو تیم به دو قهرمانی سری آ ایتالیا، یک قهرمانی سوپرکاپ ایتالیا، یک قهرمانی سوپرکاپ اروپا (یوونتوس) و یک قهرمانی لالیگا، دو قهرمانی سوپرکاپ اسپانیا، یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا ویک قهرمانی سوپرکاپ اروپا (رئال مادرید) دست یافته است. البته آنچه کارنامه زیدان را بسیار پربارتر و درخشان‌تر می‌کند، قهرمانی جام‌جهانی 98 فرانسه، نایب‌قهرمانی جا‌م‌جهانی 2006 آلمان، و قهرمانی یورو 2000 همراه با تیم ملی فرانسه است؛ اما گواردیولا در بازی‌های ملی خود اصلا به توفیق قابل ذکری دست نیافت و بهترین عملکرد تیم ملی اسپانیا در دوران حضور پپ، صعود از مرحله گروهی بود.
 
  آغاز دشوار زیزو
هم زیدان و هم پپ چه در دوران بازی و چه پس از آن، از لحاظ اخلاقی مردان قابل احترامی بوده و به جز یک مورد بسیار شاخص، نکات منفی اخلاقی و حاشیه‌ای چندانی در کارنامه ورزشی آنها مشاهده نمی‌شود. در اواخر دوران بازی پپ، آزمایش دوپینگ او مثبت اعلام و این بازیکن محروم شد. هرچند موفقیت‌های بعدی او در عرصه مربیگری سبب شد کمتر هواداری این نقطه تاریک زندگی ورزشی گواردیولا را به خاطر بیاورد. اما تلخ‌ترین صحنه زندگی ورزشی زیدان بدون‌شک به فینال جام‌جهانی و آخرین لحظات حضور او در زمین بازی برای همیشه بود. صحنه درگیری و ضربه سر محکم زیدان به سینه ماتراتزی بدون‌شک از همان صحنه‌هایی است که همانند لحظات به‌یادماندنی زیدان، به این زودی از خاطر فوتبال‌دوستان پاک نخواهد شد. شاید اگر زیدان در آن صحنه کنترل بیشتری روی اعصاب خود داشت، چه‌بسا وزنه روحی بزرگی در ضربات پنالتی برای فرانسه بود و اکنون می‌توانست دو قهرمانی جهان را در کارنامه و ویترین افتخارات خود داشته باشد. با تمام این اوصاف، پپ چند سالی زودتر از زیدان به نیمکت مربیگری رسید و پس از چند سال حضور موفق در بارسا و پس از آن در بایرن‌مونیخ، شایستگی‌های خود در این عرصه را به رخ همگان کشید؛ اما زیدان اکنون در آغاز راهی دشوار در رئال قرار گرفته و با اتکا به محبوبیت خود بین هواداران به دنبال موفقیت در تیم کهکشانی است. عملکرد گواردیولا در بارسا به‌گونه‌ای بود که پس از چند سال همه خواهان ادامه حضور او بودند و هنوز هم به نیکی از او و تیمش یاد می‌کنند. آیا زیدان هم در پایان کار خود در رئال با چنین استقبالی از سوی هواداران روبه‌رو خواهد شد یا همانند بنیتز، دستمال‌های سفید بدرقه راه او خواهند بود؟ باید منتظر رئال زیدان بود.