كريستيانو رونالدو گفت تصور نمي‌كند كه پس از آويزان كردن كفش‌هايش، به دوران حضور خود در دنياي فوتبال ادامه دهد. رونالدو در گفت‌و‌گو با نشريه پاپل گفت: بعد از فوتبال زندگي ديگري هم هست. من فكر مي‌كنم كه دور بودن از فوتبال و بازي نكردن اولش سخت است، اما اگر از من بپرسيد كه مي‌خواهم سرمربي شوم، مي‌گويم نه. من نه دوست دارم مربيگري كنم و نه دوست دارم رئيس يك باشگاه فوتبال باشم. شايد بگويد كه من الان بهترين شغل، بيشترين درآمد، پول، ماشين، خانه و... دارم، اما اينها همه‌چيز نيستند. يك مثال مي‌زنم. شنبه هفته پيش «باكسينگ دي» (روز پس از كريسمس) بود و من دوست داشتم كه همراه با خانواده‌ام به لاس‌وگاس بروم، اما نتوانستم اين كار را انجام دهم، چون وقتش را نداشتم. بعد از فوتبال، اما مي‌خواهم اشرافي زندگي كنم. بعد از تقريبا يك دهه رقابت با ليونل مسي، مهاجم آرژانتيني بارسلونا براي كسب عنوان بهترين بازيكن فوتبال جهان، مدتي است كه رونالدو به‌شدت تحت فشار قرار گرفته است، به‌ويژه كه فصل گذشته تيم او هيچ جامي كسب نكرد در حالي كه مسي با بارسلونا پنج جام از شش جام ممكن را برد. با اين حال رونالدو مي‌گويد كه سنگيني انتظارات را روي شانه‌هايش احساس نمي‌كند و شايعات متعددي كه درباره حرفه و زندگي شخصي‌اش ساخته مي‌شود هم او را آزار نمي‌دهند. رونالدو ادامه داد: به خاطر زندگي سختي كه (در دوران كودكي) داشته‌ام، من مي‌توانم اين فشارها را تحمل كنم. 11 ساله بودم كه خانه‌ام را ترك كردم و وارد دنيايي متفاوت شدم. اول به ليسبون و بعد به منچستر رفتم. همه اينها خيلي سخت بود. در فاصله 11 تا 18 سالگي من معناي ثبات را فهميدم و به شخصيتي تبديل شدم كه اكنون هستم و اينها به خاطر سختي‌هايي است كه در دوران دوري‌ام از خانواده متحمل شدم. مهاجم پرتغالي كهكشاني‌ها تأكيد كرد: من يك نوجوان بودم، اما بايد مثل يك مرد كارهايم را انجام مي‌دادم. من همه كارهايم حتي اتو زدن لباس‌هايم را هم شخصا انجام مي‌دادم. آن زمان بود كه قدرت رواني‌ام بالا رفت. رونالدو در پايان تأكيد كرد كه طرز تفكر برخي از مردم درباره او نگرانش نمي‌كند. وي عنوان كرد: هر كسي هرطور كه مي‌خواهد مي‌تواند فكر كند. من هر شب با وجداني راحت و با آرامش به خواب مي‌روم. ما نبايد بيش از اندازه دغدغه حرف مردم را داشته باشيم.