شناسهٔ خبر: 10056113 - سرویس اجتماعی
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه سیاست‌روز | لینک خبر

اضطرار کميته اضطرار!

صاحب‌خبر -

باور کنيد اين روزها سخت‌ترين کاري که مي‌شود انجام داد شرکت در جلسات کميته اضطرار آلودگي هواي استان تهران و تصميم‌گيري در اين جلسات و پذيرش مسئوليت مخصوصا شرعي نتايج اين تصميمات است.
از يک طرف حاضران در اين جلسات با هوايي روبه‌رويند که تشت آلودگي‌اش بدجوري از بام افتاده است و براي دانستن آن به گزارش هيچ سازمان و مرکزي احتياج نيست؛ کافي است دو تا نفس عميق بکشيد تا متوجه شويد بازدم ما تهراني‌ها از دم‌مان تميزتر است. وقتي در اين شرايط در جلسه کميته اضطرار آلودگي هواي استان تهران حاضر باشيد منطقي‌ترين و ابتدايي‌ترين تصميمي که مي‌توانيد بگيريد تعطيلي مدارس و احيانا ادارات است، تا هم بار ترافيکي شهر سبک‌تر شود و آلاينده‌ها کمتر شوند و هم افراد کمتري در معرض خطرات ناشي از تنفس هواي آلوده قرار گيرند که البته دانش‌آموزان از اين نظر مقدم‌ترند.
طرف ديكر ماجرا اين است كه کار به همين سادگي نيست، زيرا تعطيلي مدارس و احيانا ادارات خودش مي‌تواند پايه‌گذار معضلات ديگري شود که تازه بايد نشست و براي آنها فکر چاره کرد، معضلاتي مانند اختلال در نظم سيستم آموزشي با توجه به قرار گرفتن در ايام امتحانات و نيز مشکلات ناشي از ترافيک جاده‌اي مسافرت‌هاي کوتاه که پس از اعلام تعطيلات بيش از يک روز، در برنامه خانواده‌ها قرار مي‌گيرند. (گو اين که تنها مشکل بسياري از مردم براي مسافرت نرفتن مدرسه فرزندان‌شان است و به محض تعطيلي مدارس، همه‌کارهاي ديگر را مي‌شود به سادگي تعطيل کرد.)
تازه اين معضلات را هم که در نظر نگيريم اين مسئله هم وجود دارد که تعطيلي مدارس فقط يک راه‌حل موقتي است و به محض بازگشايي مدارس، آش همان آش است و کاسه همان کاسه؛ آلاينده‌ها به سرعت اضافه مي‌شوند و آلودگي هوا برمي‌گردد.
و در نهايت نتيجه اين مي‌شود که اعضاي کميته اضطرار آلودگي هواي استان تهران مي‌نشينند و برمي‌خيزند و تصميم مي‌گيرند که با توجه به محدوده زماني امتحانات و تعطيلي روزهاي گذشته و عقب‌ماندگي درسي دانش‌آموزان، مدارس تعطيل نباشند.
اگرچه تصميم‌گيري در مورد تعطيلي مدارس با کميته ياد شده است، اما خوب است اعضاي اين کميته به اين سؤال هم پاسخ بدهند که اصولا تحصيل در چنين هوايي از چه سطحي از کيفيت برخوردار است و سؤال مهمتر اين که اگر يکي از مهمترين اهداف فراگيري دانش، ارتقاي کيفيت زندگي افراد است، تنفس کردن در چنين هوايي چه بلايي بر سر کيفيت زندگي دانش‌آموزان مي‌آورد؟ آيا سلامت دانش‌آموزان اهميت بيشتر دارد يا تحقق برنامه زمان‌بندي آموزشي؟
حرف آخر اينکه با اين جلسات و اين تصميمات نمي‌توان چاره‌اي براي آلودگي هواي کلان شهرها يافت و حل اين معضل نياز به تصميماتي بنيادي‌تر و انقلابي‌تر دارد، تصميماتي مانند ممنوعيت تردد خودروهاي تک‌سرنشين.

محمدرضا آقابابايي