شاه طوطی را در زبان انگلیسی به پاراکیت اسکندر می‌شــــناسند. زیستگاه اصلی این پرنده ایران نیست. اما حالا میهمان دائمی تهران شده است. در حال حاضر زیستگاه اصلی آن در جنوب کشور است، اما پراکندگی آن به تهران هم رسیده است. شاه‌طوطی پرنده‌ای رها شده از قفس است که کم‌کم زیستگاهش را در ایران و در شهر تهران هم پیدا کرده است. هر دو نوع طوطی در تهران یعنی طوطی طوق صورتی و شاه طوطی پرندگانی غیربومی و رها شده از قفس هستند که حالا تهرانی شده‌اند.
زیستگاه اصلی و اولیه شاه طوطی‌ها از پاکستان و هند تا ویتنام بوده است.
این پرنده که حدود سه هزار سال پیش نخستین بار توسط مردم هندوستان اهلی شد، توسط پادشاهان و مردم ثروتمند هندی به دلیل صدای زیبایش و توانایی تقلید صدا نگهداری و پرورش یافت. یونانی‌ها نخستین اروپاییانی بودند که با پرورش و نگهداری این پرنده بعد از هندی‌ها آشنا شدند، چراکه شاه طوطی برای نخستین بار توسط جانشینان اسکندر از ایالت پنجاب به یونان برده شد. اسکندر مقدونی یکی از پادشاهان جهانگشای تاریخ است که پس از فتح بین‌النهرین و امپراتوری ایران موفق شد سرزمین هند را به تصرف خود درآورد که در آن زمان با این‌گونه طوطی آشنا شد. بعدها جانشینان او، آن را به یونان برده و به نام طوطی اسکندر به اروپاییان معرفی کردند.
در ایران نیز مسلم است که این پرنده از طریق کشور هند یا پادشاهان یونانی و از طریق پادشاهان ایرانی، به ایران آورده شده و به پرورش آن پرداخته‌اند. شاه‌طوطی از طریق فرار یا رها‌سازی از قفس کم کم با شرایط آب و هوایی ایران سازگاری یافته و زیستگاهش را پیدا کرده و به تولید مثل پرداخته است. این پرندگان در حال حاضر در شهر تهران در باغ‌های دارای درختان بلند و نهال‌کاری‌ها و درختان میوه قابل رویت هستند و روی درختان بلند زندگی کرده و در سوراخ‌های درختان لانه‌سازی می‌کنند.
پارک نیاوران، سعدآباد یا پارک شهر ازجمله مناطقی هستند که می‌توان دسته‌های دو تایی تا چهارتایی این پرندگان را در آنجا دید. این پرنده زیبا و خوش‌خوان دارای صدایی بلند و شیهه‌مانند است و دارای بدنی کشیده و سبز رنگ، دمی بلند، منقاری کوچک و قرمز و قلاب‌شکل است. در شانه‌هایش لکه‌ای قرمز رنگ دارد و در طوق گردنش نواری قرمز دیده می‌شود، البته ماده‌ها فاقد این طوق هستند. شاه طوطی به دلیل توانایی تقلید صدا از قدیم در میان مردم و به‌خصوص پادشاهان از محبوبیت خاصی برخوردار بوده است. به همین دلیل نیز آن را از هند به کشورهای دیگر برده‌اند و در قفس نگهداری می‌کردند.