گیاهی چند ساله، علفی، بالارونده با پایه چوبی و اغلب از پایین منشعب و پوشیده از کرک‌های فشرده و موهای پراکنده است. برگ‌های پایینی مستطیلی کشیده تا خطی، نوک تیز و برگ‌های بالایی شبیه برگ‌های پایینی اما با دمبرگ کوتاه یا بدون دمبرگ هستند. گل‌ها آذین به تعداد چهار تا ۱۰ تایی در هر گل آذین می‌رویند.
گل‌ها در اواخر زمستان و اوایل بهار ظاهر می‌شوند. این گیاه در دشت‌های کوهپایه‌ای و تپه ماهورهای ساحلی جنوب ایران گزارش شده است.

*منبع:
«فلورا ایرانیکا»، FLORA IRANICA, a monumental work on the plants of Persia. Edited by Karl Heinz Rechinger of Vienna since 1963-1977.
*عکس از: asergeev.com

code