![](http://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1394/6/17/3547670_100.jpg)
محققان برای انجام این تحقیق از یک جامعه آماری متشکل از ۳۰ مرد و زن استفاده کردند. این افراد همگی در گروه سنی بین ۶۰ تا ۷۰ سال قرار داشتند. سپس تیم تحقیقاتی برای بررسی تئوری خود آنها را به دو گروه تقسیم کرده و از هر گروه فعالیت ورزش خاصی طلب شده بود.
ابتدا از افراد حاضر در گروه اول خواسته شد که تنها به مدت ۳۰ دقیقه بر روی دستگاه تردمیل راه بروند. پس از این کار نیز از گروه دوم خواسته شد که در مدت زمانی مشابه سعی کنند بر روی دستگاه تردمیل بدوند. سپس این تیم تحقیقاتی از هر دو گروه خواست تا فقط بر روی دستگاه نردمیل راه بروند و در همان حین نیز به بررسی میزان اکسیژن مصرفی و بیومکانیک آنها پرداختند.
در پایان و با بررسی آمار و اطلاعات به دست آمده از این آزمایش های ساده، تیم پژوهشی به این نتیجه رسیدند که گروه دوم ( گروهی که دویدن در برنامه آنها قرار داشت) حتی فرایندی مانند راه رفتن را نیز به صورت موثرتر از گروه اول به انجام می رساندند.
گروه اول که از کسانی تشکیل شده بود که هفت روز هفته را استراحت می کردند، هنگام راه رفتن انرژی بیشتری استفاده می نمودند. محققان بر این باورند که این تفاوت ناشی از سلول های عضلانی و میتوکندری تولید شده است. به این ترتیب می توان گفت که دویدن در سنین بالا جلوی پیری سلول ها را خواهد گرفت.
منبع: مهر
انتهای پیام/