به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از لایوساینس، بخشی از یک طومار پاپیروس که تقریباً ۲۰۰۰ سال پیش در فوران کوه وزوویوس سوخته و تبدیل به کربن شده بود، عملاً باز شد و تقریباً به طور کامل با کمک هوش مصنوعی رمزگشایی شد و درنهایت محققان مسئول یک جایزه ۷۰۰ هزار دلاری را بردند.
این متن که به زبان یونان باستان نوشته شده است، لذت را از دیدگاه اپیکوری بررسی میکند (فلسفهای که ایده آل آن دنبال کردن لذت در زندگی عاری از درد یا ترس بود). رمزگشایی توسط یک تیم سه نفره از جمله یوسف نادر، لوک فاریتور و جولیان شیلیگر - انجام شد که بیش از ۲۰۰۰ کاراکتر یا حدود ۵ درصد از طومار را بازیابی کردند. آنها روز دوشنبه (۵ فوریه) جایزه ۷۰۰۰۰۰ دلاری را برای حل چالش Vesuvius دریافت کردند.
چالش Vesuvius ابتدا در مارس ۲۰۲۳ اعلام شد چراکه در دورهای صدها طومار پاپیروس از شهر روم باستان بدست آمده بود که پس از فوروان کوه Vesuvius در سال ۷۹ پس از میلاد سوخته و در نهایت دفن شده بودند اما محققان همچنان درصدد بازیابی رمز و راز این طومار بودند. در سال ۱۷۵۰، یک کشاورز در حال حفر چاه به طور تصادفی موفق به کشف طومار شد. این طومار در ویرانههای ویلایی قرار داشت که احتمالاً متعلق به یکی از نزدیکان جولیوس سزار بوده. این طومار به دلیل سوخته شدن هنگام باز شدن خرد میشد.
جوهر روی این پاپیروسها، هر چند تغییر شکل یافته باشد اما هنوز وجود دارد. بنابراین محققان چالشی برای بازخوانی این متون راهاندازی و نرمافزاری را برای کمک به شرکتکنندگان در بررسی مجازی مصنوعات در دسترس قرار دادند و بیش از ۱ میلیون دلار جایزه نقدی تعیین کردند.
در آخرین مسابقه، شرکت کنندگان باید چهار قسمت از هر کدام ۱۴۰ کاراکتر را رمزگشایی میکردند که حداقل ۸۵ درصد رمزگشایی شده بود. داوران از چند جهت از دقت رمزگشایی اطمینان حاصل کردند. متقاضیان باید کد خود را ارائه میکردند تا داوران بتوانند ببینند آیا نتایج مشابهی به دست آوردهاند یا خیر. تصاویر بین تیمها با هم مقایسه شدند تا اطمینان حاصل شود که آنها تصویر یکسانی دارند و مدلهای تشخیص جوهر بر اساس حروف یونانی نبودند، که ممکن است مدلهای هوش مصنوعی را به سمت «توهم» یا ساختن متن سوق دهد. در عوض، مدلها نقاطی از جوهر را ردیابی کردند که بعداً به صورت حروف جمع شدند. این تلاشها نوشتههای اپیکوری را آشکار کرد.
نویسنده باستانی، که تصور میشود فیلسوف اپیکوری، فیلودموس (که در حدود سالهای ۱۱۰ تا ۳۰ قبل از میلاد میزیسته است) در مورد اینکه چگونه کمبود یا فراوانی اقلام میتواند بر لذت تأثیر بگذارد، مینویسد. به عنوان مثال، آیا مقادیر کمتر از چیزها لذت بیشتری نسبت به چیزهایی که به وفور هستند به ارمغان میآورد؟ نویسنده مخالف است: «همانطور که در مورد غذا نیز، ما معتقد نیستیم که چیزهایی که کمیاب هستند کاملاً خوشایندتر از چیزهایی هستند که فراوان هستند.»