به گزارش سایت دیده بان ایران؛ این روزها اتفاقاتی که در اطراف ایران میگذرد، قابلتأمل، معنادار و نگرانکننده است. گروه جی 20 که در دهلینو چندی پیش نشست داشت تصمیم گرفت یک خطر ترانزیتی از دهلی با خاورمیانه و ازآنجا به اروپا بکشد. در این پروژه عظیم ایران حذف شد.
بستن دالان زنگزور
اتفاق دیگر این است که آذربایجان به کمک اسرائیل و ترکیه علیه ارمنستان وارد جنگ شد و هفته گذشته با پس گرفتن منطقه قرهباغ دالان زنگزور را که راه ارتباط ایران به اروپا از طریق ارمنستان بود را مسدود کرد. گفتنی است که پیشازاین ترکیه نمیتوانست از زمین به آذربایجان وارد شود. این مانع در روزهای اخیر برداشته شد. روسیه هم که در همسایگی شمالی ما قرار دارد. در بزنگاهها از پشت به ایران خنجر میزند. مانند حمایت از ادعا امارات بر جزایر سهگانه
خطر افغانها
مهمتر اینکه در سالهای پیش و پس از انقلاب افغانها کشورشان توسط ارتش شوروی سابق اشغالشده بود به ایران پناه آوردند. متأسفانه روند مهاجرت این جماعت همواره افزایشی بوده است. تروریستهای طالبان روز 4 مرداد 1400 در یک توافق نانوشته با آمریکا، قطر، عربستان و اسرائیل بود کابل را به تصرف خود درآوردند و یک خطر بالقوه برای امنیت ایران شدهاند.
این جماعت بلایی بر سر مردم آوردهاند که از یکسو حدود 90 درصد مردم این کشور زیر خطر فقر به سر میبرند و از سوی دیگر به دلیل محدودیتها و نبود شغل افغانها به ایران و پاکستان هجوم آوردهاند.
گزارش میدانی خبرنگار ستاره صبح آنلاین از جنوب تهران، اطراف کرج، آبسرد، دماوند و میدان آزادی نشان از حضور چشمگیر افغانها در کشور دارد. احتمالاً این سیل مهاجرت مشکوک به نظر میرسد زیرا بسیاری از مهاجرین طرفدار تروریستهای طالبان هستند. اثر ورود افغانها به کشور باعث شده اجاره خانه در اطراف شهرهای دماوند، فیروزکوه، آبسرد، بومهن و اطراف کرج افزایش یابد و در بعضی نقاط خانهای برای اجاره وجود ندارد. متأسفانه روند مهاجرت نخبگان از کشور و ورود افغانستانیها به ایران یک خطر بالقوه برای امنیت ملی و آینده کشور بهحساب میآید.
روزی ۱۰ هزار افغانستانی وارد ایران میشود
آخرین آمارها از حضور افغانستانیها در ایران با اما و اگر همراه است چراکه تعداد کمی از این مهاجران اظهارنامههای خود را تکمیل کردهاند. درهمینباره حشمتالله فلاحتپیشه، رئیس سابق کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی (مجلس دهم) به خبرآنلاین میگوید: «من با مسئله پناهندگان افغانستانی به ایران مخالف نیستم، حتی بعد از جنگ ایران و عراق بخش عمده بازسازی ایران به دوش همین مردم افغانستان بود که ما با همزیستی مسالمتآمیز دارند، اما آن چیزی که خطرناک است عدم حضور اظهارنامهای و ثبت شده پناهندگان و مهاجران افغانستانی است.»عدم شناسایی و آمار دقیق این مهاجران اولین آسیبی که دارد برای خودشان است، چراکه آنها نمیتوانند از خدمات بهداشتی و تحصیلی بهره ببرند، فلاحتپیشه در اینباره بیان میکند: «امروز هر ایرانی امکان رصد امنیتی،اقتصادی و اجتماعی دارد، اما برای مهاجران افغانستانی چنین امکانی وجود ندارد، حضور آنها منجر به چالشهای مختلف شده است، ترکیب جمعیتی را تغییر داده، در بخش عمده موارد چون حضور آنها ثبت نشده امکان دریافت خدمات مانند تحصیل و خدمات بانکی وجود ندارد، و همه اینها منجر به اعتراض میشود.»این استاد دانشگاه علامه طباطبایی تهران میگوید: «ما وقتی جمعیت کشور را ثبت میکنیم با همان کیفیت هم باید تعداد مهاجرین را ثبت کنیم، وزارت کشور درخواست کرد که مهاجرین حضور خودشان را اظهار کنند اما کمتر از ۱.۵ میلیون نفر حضور خودشان را اظهار کردند، آن هم عمدتاً کسانی هستند که قدیمیاند، فقط در زمان طالبان چیزی حدود ۲ میلیون نفر به ایران آمدند و الان طبق آخرین خبری که من از یکی از کارشناسان گرفتم روزی ۱۰ هزار نفر از افغانستان وارد ایران میشوند.»فلاحتپیشه ادامه میدهد: «بخش بزرگی از کسانیکه وارد ایران میشوند جزو ارتش افغانستان بودند، اینها واقعیتهایی است که جای نگرانی دارد، اگر این آمارها درست باشد یک پنجم جمعیت افغانستان در ایران حضور دارند. از همه مهمتر اینکه ما با یک موجودیتی به اسم طالبان مواجه هستیم که هیچ کاری را غیر از جنگ خوب بلد نیست، و کوچکترین مسئله را تبدیل به یک چالش میکند، و کوچکترین فیلم یا خبری منتشر میشود، بخشی از افغانستانیهای داخل ایران را به تحریک وا میدارد.»
منبع: ستاره صبح