حسین ریگی کارگردان این اثر گفت: وظیفه خود می دانستیم که به درستی سیستان و بلوچستان را نشان دهیم. معمولا دوستان که با فیلم اول وارد سینما می شوند معمولا با یک فیلم پرتنش وارد می شوند که دیده شوند.
بازیگر فیلم هوک اضافه کرد: من سه سال رو بحث هوک فکر میکردم و البته فکر میکنم سیستان مهد بومی این ورزش است اولین مدال طلای دنیا رو دانیال شهبخش آورده است. ابتدا تردید داشتم که فیلم ورزشی و بومی بسازم یا خیر.
محسن آشتیانیپور بازیگر عنوان کرد: از کودکی در کنار پدر تجربه پشت دوربین را داشتم. در عین حال کار با آقای ریگی برایم خیلی ارزشمند بود با هم خیلی صحبت داشتیم. کاراکتر یک چالش بزرگ برایم بود.
این بازیگر با اشاره به زمان کوتاهش در تمرینها گفت: زمان محدودی داشتم که هم لهجه بومی را دربیاورند و هم بوکس را تمرین کنم.
دوست داشتم فوتبالیست شوم
سبحان رخشانی دیگر بازیگر فیلم گفت: خیلی دوست داشتم فوتبالیست شوم. یک باره وارد فضای بوکس و سینما شدم.
وی درباره بازیگری نیز گفت: فکر میکردم خیلی سخت است ولی آسان ترین کار ممکن بود.
کارگردان اثر در بخش دیگر درباره لهجه یا زبان بلوچ در فیلم گفت: بلوچ زبان است و برای اینکه از زیرنویس استفاده نکنیم سراغ لهجه رفتیم. با این حال من خودم بلوچ هستم و همیشه مقدم این بود که چرا لهجه ها خوب در نمی آیند و سعی ام این بود خوب دربیاید.
وی در پاسخ به نقدی درباره موقعیت پایانی فیلم عنوان کرد: شاید موفق در مبارزه نبود. او در تردید قرار می گیرد که بازی برده را ببرد یا ببازد و رفتن به تیم ملی آنقدر مهم نیست که شادی هموطنش اهمیت دارد.
ریگی درباره تصویر نادرست سیستان در رسانه و سینما گفت: ما بهترین منابع را در سیستان داریم، موز را به کشورهای منطقه صادر می کنیم و می توانم با اطمینان بگویم بسیاری این واقعیات را نمی دانند چون سینما و تصویر این چهره را به تصویر کشیده است. وقتی کسی لباس سیستان و بلوچستان را دارد و به تهران می آید از او ترس دارند یا درخواستهای عجیب دارند. چرا باید اینطور باشد؟
کدام تهیه کننده بخش خصوصی یا دولتی پای کار آمدن تا فیلمی درباره سیستان و بلوچستان بسازد که چهره جدیدی نشان دهد.
وی اضافه کرد: فیلمهایی داریم که تقوایی و بیضایی و... ساختهاند و اینها باعث شده فرهنگ غنی خود را نشان دهیم. من میتوانم فیلم اول خود را کودکان و نوجوانان و فیلم دوم را ورزشی و باز هم بومی کار کنم.
در "هوک" دو فیلم داریم
این کارگردان در بخش دیگر درباره دوپاره شدن فیلم تصریح کرد: ما در این فیلم با دو فیلم مواجهیم اثری که دوران کودکی را نمایش میدهد و فیلمی که دوران بزرگسالی را دارد. شاید چون پیشینه کاری من با کودک و نوجوان بیشتر بوده این فضا را بهتر به تصویر کشیده ام اما نمیتوانم بگویم که کدام بخش ضعیف تر بوده است.
ریگی درباره ساخت این فیلم یادآور شد: آینده سبحان برایم مهم است اگر 50 فیلم، در هر جای دنیا بسازم باز هم رگه ای از سیستان دارد و این برای رویاپردازی این بچه هاست. بچههایی که درگیر فقر و آب و بازماندگی از تحصیل هستند و این مشکلات باید برای استان حل شود.
وی اضافه کرد: به جرات می توانم بگویم سیستان و بلوچستان امن ترین نقطه ایران است اما ما با تصویر این استان چه کرده ایم. وظیفه من بهعنوان یک فیلمساز بلوچ این است که در این باره فیلم بسازم اما درست بسازم از فقر بگویم اما فقری که میگویم شرف دارد.
ریگی در ادامه درباره حضور محسن آشتیانیپور گفت: برای ما پیدا کردن جوان نقش اول برای فیلم چالش داشتیم. یک روز آقای علی آشتیانی پور تهیه کننده به دفتر آمد و من به او گفتم تصمیمی گرفتیم و شاید دارم فیلم خود را می زنم و خودم مطرح کردم که می خواهم با محسن آشتیانی پور فرزند او کار کنم.
در ادامه علی آشتیانیپور در پاسخ به سوالی درباره دستمزد امیر جعفری و نبودش در نشست عنوان کرد: دستمزد جزو مباحث خصوصی افراد است و ارقام و اسنادی که بین ما رد و بدل شده است. طبیعتاً هر میزان که هزینه شده از طرف فارابی بوده و با همان ملاحظات بوده است. همه دوستان که باید دعوت میشدند اما از آنجا که دوستان اختیار داشتند این هم انتقال داده شده بود و من نمی دانم دلیل نبودن چیست اما بودن یا نبودن شأن محترم است و طبیعتاً اگر بودند خوشحال میشدم . نکته دیگر اینکه ایشان دستمزد خود را کامل دریافت کردند.
ریگی در پایان در پاسخ به سوالی درباره فضای هندی فیلم گفت: به دلیلی نزدیکی این فیلم با فرهنگ هندی شاید چنین نگاهی داشتید. ما فیلم های کودک و نوجوان مهمی در جهان داریم که به آنها پرداخته شده است اما اینجا کمتر به چنین فیلمهایی میپردازیم.