به گزارش راهبرد معاصر؛ کارگران به عنوان عامل نیروی انسانی نقش پررنگی در توسعه اقتصاد کشورها ایفا می کنند. این مقوله در اقتصاد ایران به عنوان کشوری با سرمایه نیروی انسانی جوان بسیار قابل اعتناست به شرط آنکه کارگر میل و اشتیاقی مضاعف برای بهبود کیفیت و ارتقای کمیت تولید داشته باشد. این شرط زمانی حاصل می شود که کارگر دغدغه نان نداشته باشد. کارشناس بازار کار و کارگری در گفت و گو با راهبرد معاصر نگاهی دارد به اهمیت موضوع حمایت دولت از معیشت کارگران به عنوان عوامل مهم توسعه اقتصاد ایران.
حمید حاج اسماعیلی کارشناس بازار کار و کارگری به مناسبت روز کارگر در گفت و گو با راهبرد معاصر اساسی ترین مشکلات کارگران که مایل به حل آنها توسط دولت هستند اشاره کرد و در این باره گفت: امسال در شرایطی روز کارگر را جشن می گیریم که کارگران در تنگنای معیشتی زندگی می کنند. تورم های بالا و گرانی های روز افزون کمر کارگران را زیر بار فشار زندگی خم کرده است. امروز یکی از اصلی ترین مطالبات کارگران که مهمترین عوامل کار و توسعه اقتصاد کشور به شمار می روند، ارتقای معیشت آنها و کمک به حل مشکلاتی است که می تواند روی توسعه اقتصاد و توسعه تولید اثرات منفی بگذارد
وی در ادامه خاطر نشان کرد: با وجود گذشت بیش از یک و نیم قرن از واقعه خونبار سال 1886 میلادی در شیکاگو آمریکا که منجر به اعتراضات گسترده کارگران و به تبع آن تولد مبارک روز جهانی کارگر شد اما گذشت سالهای دراز از نامگذاری این روز به اسم روز کارگر، کارگران ایران هنوز از حداقل ها محروم هستند و همچنان در شرایط سخت کار می کنند بدون اینکه آینده تامین شده قابل ملاحظه ای برای خود متصور باشند.
کارشناس بازار کار و کارگری در ادامه تصریح کرد: گسترش فقر در جامعه کارگری امروز بزرگترین و نگران کننده ترین دغدغه کشور به شمار می رود. بیکاری و عدم امنیت شغلی از مشکلات حادی است که سال هاست جامعه کارگری را رنج می دهد، بنابراین خواسته اولیه و ضروری کارگران در کشور ایجاد اتحادیه های کارگری و سندیکاهای مستقل کارگری است. این خواسته بدین دلیل بسیار مهم است چرا که کارگران از پشتوانه و تکیه گاه سازمانی برای حمایت و پیگیری مطالبات خود محروم هستند.
حاح اسماعیلی در این باره تصریح کرد: با توجه به اینکه فعالیت های کارگری بدون داشتن نهادهای کارگری تقریبا غیر ممکن است و کارگران برای انجام پیگیری مطالبات خود با مشکلات زیادی رو به رو هستند، ضمن اینکه فعالین کارگری و نمایندگان مستقل کارگری هنوز در ایران زیر سایه نظارت ها و محدودیت های بسیاری قرار دارند، تحقق خواسته های آنها دور از دسترس است. تداوم رویکرد عدم تحقق خواسته های کارگران به هیچ وجه به نفع کشور نیست، چرا که با مطالبات به حق کارگران نباید با رویکردهای سخت رو به رو شد، این روش قطعا در راستای منافع ملی نیست، چرا که هر گونه محدودیت باعث عدم مشارکت کارگران در حوزه های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی خواهد شد و امکان مانور آزادانه را از آنان سلب خواهد کرد.
حمید حاج اسماعیلی خاطر نشان کرد: اصلی ترین مطالبه کارگران از دولتمردان توجه به معیشت و آتیه آنهاست. آنها برای رساندن سخنان و مطالبات به حق خود به دولتمردان نیازمند حضور در تجمعات بزرگ هستند در حالی که کارگران در ایران در برگزاری تجمعات سراسری با معذوریتهای روبرو هستند. ازاین نظر احساس می شود دولت سیزدهم که برای حل مشکلات مردم پا پیش گذاشته است نگاه متفاوتی نسبت به دولتهای قبلی در راستای حل مشکلات جامعه بزرگ کارگری داشته باشد.
∎