به گزارش دیده بان ایران، مذاکرات وین آغاز شد تا این امید وجود داشته باشد که بالاخره تنشهای میان ایران و غرب و البته تحریمهای سنگین علیه ایران رفع شود.
حشمتالله فلاحتپیشه، نماینده سابق مجلس و تحلیلگر مسائل سیاست خارجی، درباره مذاکرات وین به «نامهنیوز» گفت: «واقعیت این است که به هر حال طولانیشدن دوران دوران تعلیق مذاکرات باعث شد عوامل مخل زیادی در این مسیر به وجود و هر طرق سعی کردند برای چانهزنی قدرت بیشتری به دست آورند اما به هر حال اکنون کشورهای 1+4 به همراه ایران پای میز مذاکره حاضر شدهاند ایکاش دولت گذشته در همان پنجماه پیش که بر 90درصد مسائل نتیجه حاصل شده بود، توافق نهایی میشد تا آن توافق بنیانی برای مذاکرات جدید میشد».
او درباره موانع کنونی موجود در مسیر مذاکرات وین بیان کرد: «واقعیت این است که دولت بایدن در آمریکا برخلاف شعارهایش از زمانی که روی کار آمده است، همان سیاست فشار حداکثری علیه ایران که در دوره ترامپ شاهد بودیم را در پیش گرفته است که این یکی از موانع هموار بودن مذاکرات است. طرفهای برجام به ویژه آمریکا و اروپاییها سعی میکنند درباره دستاورهای ایران در صنعت هستهای سکوت کنند زیرا وقتی آنها به تعهداتشان عمل نکردند ایران هم به صورت گامبهگام از سطح تعهداتش کاست».
این نماینده پیشین مجلس ادامه داد: «نکته دیگر این است که به هر حال دولت جدید در سیاست برجامی صرفا نقد کرده است و هیچ گام اجرایی مؤثری برنداشته است. دولت جدید باید پلی میان نقد و اثبات بزند. منتقدان برجام در همه اینسالها برجامیها را خائن میدانستند و نیروهای حامی دولت کنونی میگفتند که نباید به برجام تن دهیم. دولت کنونی اگر به توافق برسد به هر حال منتقدانی وجود خواهند داشت که اگر برجام خوب بود چرا این همه سال بر سر آن مانعتراشی میشد؟»
این فعال سیاسی اظهار کرد: «تیم مذاکرهکننده باید بر اساس واقعگرایی به دور رفتارهای پوپولیستی مذاکرات را پیش ببرند. اینکه یکی از مقامات مذاکرهکننده قبل از مذاکره بگویند که اگر توافقی صورت بگیرد هم اجرا نمیشود، کاملا غیرحرفهای است. باید دولتیها به مذاکرهای خودشان یک طرف آن هستند، احترام بگذارند اما اگر قرار است در انتهای این مذاکرات آقایان بیایند و یک بیانیه سیاسی بدهند که خب از همین ایران این بیانیه را میدادند و نیازی نبود هزینه سفر به شهر گران وین را بپردازند. من همینجا به صراحت میگویم که اگر نگاه تیم مذاکرهکننده پوپولیستی باشد، حتما مذاکرات با شکست مواجه میشود».
او همچنین مطرح کرد: «من امیدوارم حداقل یک توافق موقت شکل بگیرد و طرفین بتوانند آتشبس موقت اعلام کنند تا دولتیها و برخی نیروهای داخلی در مدتزمان همین توافق موقت به آثار رفع تحریمها پی ببرند؛ شرایطی ایجاد شود که به صورت موقت ایران سوخت هستهایاش را افزایش ندهد، بازررسیها بپذیرد؛ از جمله نظارت با دوربینهای مدار بسته و البته از آن سو به بخشی از منابع خود دست یابد و بخشی از تحریمها برداشته شود. در این شرایط دیپلماسی دوباره جان میگیرد و میشود در پی یک توافق جامع و بلندمدت بود اما بهترین راه در مقطع کنونی و در همین مذاکرات یک توافق کوتاهمدت است».
فلاحتپیشه پیشبینی خود از مذاکرات را هم اینگونه ذکر کرد: «تصور میکنم سرنوشت موضوع هستهای در نهایت به دیپلماسی گره خورده است. ما عادت به تصمیمات پرهزینه عادت کردهایم. از این به بعد امیدوارم بر اساس واقعگرایی و منافع ملی پیش برویم و بدانیم که کسانی سعی میکنند، فضا را ملتهب کنند، مشکوکاند و شاید رسایت آنها به تنش کشاندن شرایط است».
او در پایان در پاسخ به این پرسش که چهقدر این احتمال وجود دارد که در صورت به دستنیامدن توافق پرونده ایران بازهم به شورای امنیت برود، گفت: «همانطور که خیلی به کسب نتیجه خوشبین نیستم تصور هم نمیکنم که پرونده ایران به شورای امنیت برود اما یک نکته را یادمان نرود؛ اینکه اگر احیانا چنین شود، روسیه و چین دوستان راهبردی ایران نخواهند بود و ممکن است محل تبانی آمریکا و غربیها واقع شوند».