به گزارش راهبرد معاصر؛ محمدعلی حکیم مدیر خبرگزاری النخیل در عراق درباره انتخاب مصطفی الکاظمی در تشکیل کابینه عراق گفت: الکاظمی برای موفقیت خود از ابتدا نباید به فراکسیون های کٌرد و سنی و شیعه باج بدهد و از همین زمان باید از اتفاقات 17 سال پیش جلوگیری کند وگرنه نمی تواند به طور کامل موفق شود. وزرای او باید افرادی تکنوکرات باشند و بیشتر عراقی و ملی فکر کند و هوای سایر کشورها را نداشته باشد و باج ندهد. یکی از اهداف اصلی او باید خروج آمریکایی ها باشد تا استقلال عراق زیر پا قرار نگیرد.
ارزیابی شما از انتخاب مصطفی الکاظمی مامور تشکیل کابینه عراق چیست آیا او برای تشکیل کابینه موفق خواهد شد یا خیر؟
به نظر من، مصطفی الکاظمی در حال حاضر نسبت به آنچه دیده شد و حضور تمام طوایف در مقابل کاخ السلام می تواند در زمانی زودتر از یک ماه کابینه خود را معرفی کند. چون جمیع شیعیان و حتی گروههای کٌرد در زمان این تکلیف حضور داشتند. اما به نظر من، فرقی چندانی بین عدنان الزرفی و آقای کاظمی وجود ندارد. چون عدنان الزرفی در سال 2004 توسط حاکم نظامی آن زمان رسما به پست استانداری نجف منصوب شده بود و اکثریت شیعیان او را مهره ای آمریکایی دانستند و وی مورد اقبال شیعیان نبود.
ضرب المثلی عربی می گوید: «هر دو یک رو در دو طرف سکه هستند» پس می توان گفت آقای الکاظمی نیز شخصیتی چون الزرفی است ولی او می تواند ظرف یکی دو هفته کابینه خود را معرفی کند. او امور و الزاماتی پیش رو دارد از جمله اینکه نباید به هیچ صورت با حشد الشعبی دشمنی داشته باشد.
باید با عدالت رفتار کند و مهمتر از هر چیزی باید بین جمهوری اسلامی ایران و آمریکا قرار بگیرد و با کل منطقه بجز با اسرائیل رابطه خوبی برقرار کند. عراق نه با رژیم صهیونیستی و نه با حاکمیت اسرائیلی ارتباطی ندارد. اگر کاظمی بتواند ارتباطی معتدل با کل جهان برقرار کند موفق خواهد شد ولی در این مسیر سنگهایی پیش پای او قرار دارد که باید از آنها بگذرد. برخی بر این باورند که عبور از این مرحله برای این مقام عراقی سخت خواهد بود.
اگر او بتواند بدون تقسیم قدرت و اعطای پست رضایت تمام نیروها و طوایف و گروههای عراقی را جلب کند تمام احزاب و گروههای عراق اعم از سنی، شیعه و کٌرد را متحد می کند. اما اگر بار دیگر مثل سالهای قبل به هر گروه و دسته ای پستی داده شود و آن وزارت یا نهاد مستقلا کار کند و هیچ ارتباطی با نخست وزیری نداشته باشد مجددا وارد مسیر ناهمواری خواهیم شد که گذر از آن به آسانی ممکن نخواهد بود.
آیا احتمال دارد الکاظمی نیز به سرنوشت الزرفی و علاوی دچار شود؟
این احتمال نیز وجود دارد، اما احتمال پیروزی او قوی تر از گزینه های قبلی است. در انتخاب آقای الکاظمی کل شیعیان بر این انتخاب موافق بودند و بعد آقای برهم صالح او را معرفی کرد. اختلاف شیعیان با آقای الزرفی شخصی نبود او هم یکی از اعضای ائتلاف بزرگ النصر بود و تقریبا یکی از قیادیون و یا بزرگان این ائتلاف است.
او از سال 2004 تا دو سال پیش عضوی از دولت المالکی بود. این اختلاف به این دلیل است که این شخص کاندید گروههای شیعه نیست و برهم صالح قانون اساسی عراق را زیر پا گذاشته و او را معرفی کرده بود. اگر این روند ادامه پیدا می کرد به عرف تبدیل می شد و قانون اساسی زیر پا گذاشته می شد از این رو شیعیان معترض بودند. ولی در کل هر دو از نظر فکری به هم نزدیک هستند و تقریبا می توان گفت در تفکر لاییک اسلامی قرار دارند.
واکنش آمریکا در انتخاب مصطفی الکاظمی چطور ارزیابی می کنید؟
آمریکا از عدنان الزرفی نیز استقبال کرد و ظاهرا نیز اعلام کرده است الکاظمی منتخب ملت و پارلمان است. آمریکا باید قبول کند عراق کشوری مستقل است و ولایتی از آمریکا نیست. دیروز سازمان ملل تبریک مستقلی داد همچنین دیروز شاهد حضور اعضای فراکسیون ها بودیم. حیدر العبادی از النصر و عمار حکیم از الحکمه و از سائرون و از سنی ها و برهم صالح از کٌردها در کنار سایر نمایندگان حاضر شدند و این نشان دهنده رضایت اکثریت است.
البته باید دید کار این نخست وزیر در آینده چگونه است و آیا او می تواند تظاهر کنندگان را آرام کند. او چالش های زیادی پیش روی خود دارد. او باید تظاهرکنندگان را راضی کند و درون حکومت خود فراکسیونی داشته باشد که تضاهرکنندگان را به نخست وزیری مرتبط کند.
او باید بتواند مشکلات خود را حل کند و در این مسیر نباید به تقابل با حشد الشعبی بنشیند. هیچ مقامی در عراق نباید در چنین موقعیتی قرار بگیرد چون حشد الشعبی نه توسط آمریکا و نه توسط کشورهای همجوار و نه توسط مقامات عراق منحل نمی شود. دستورات در قانون اساسی تصویب شده است و اگر بنا بر منحل شدن آن باشد باید توسط کسی که آن را تاسیس کرده است یعنی مرجعیت بزرگ عراق آقای سیستانی منحل شود. مقامات عراقی باید بر خطوط قرمز ملت عراق توجه داشته باشند.
ارتباط کٌردها با الکاظمی چگونه است؟
تا اینجا ارتباطات خوب بود. من فکر می کنم، انتخاب الکاظمی در روز اول انتخاب برهم صالح بود. ضرب المثلی عربی می گوید: رواهم الملک بک یرغب السکونت؟! «مرگ را به آنها نشان دادند».
آقای الزرفی تا آقای الکاظمی را جلو بیاورند. بسیاری از فراکسیون ها در زمان سابق با الکاظمی موافق بودند و عده ای مخالف نیز وجود داشت ولی با آمدن الزرفی و حمایت و پشتیبانی مقتدی صدر از او مشخص شد که او به دلیل بغض به علاوی از الزرفی حمایت می کند. ولی دیدیم که تمام جریانات حاضر شده اند و با الکاظمی موافقت داشتند.
به نظر من، آقای الکاظمی برای موفقیت خود از ابتدا نباید به فراکسیون های کرد و سنی و شیعه باج بدهد و از همین زمان باید از اتفاقات 17 سال پیش جلوگیری کند وگرنه نمی تواند به طور کامل موفق شود.
وزرای او باید افرادی تکنوکرات باشند و بیشتر عراقی و ملی فکر کند و هوای سایر کشورها را نداشته باشد و باج ندهد. یکی از اهداف اصلی او باید خروج آمریکایی ها باشد تا استقلال عراق زیر پا قرار نگیرد. ما دو شهید بزرگ مقاومت داشتیم باید آمریکا وضعیت 13 پایگاه خود را مشخص کند.
در زمان عادل عبدالمهدی نخست وزیر ما در عراق هیچ چیزی از رفت و آمد آمریکایی ها به عراق نمی دانست و این بزرگترین ننگ بود که کمر او را شکست. پارلمان رسما اعلام کرده است که دیگر حضور نیروهای آمریکایی در عراق را نمی خواهد. امروز ملت و حاکمیت و مرجعیت حضور آمریکایی ها در عراق را نمی پذیرند و وضعیت حضور آنها باید مشخص شود.
سفارت آمریکا در عراق تقریبا به اندازه 85 زمین فوتبال است. این فضا 27 ساختمان بزرگ دارد و تقریبا 7 تا 8 برابر بزرگتر از سازمان ملل است. وضعیت این سفارت خانه و 7 تا 8 هزار نفر نیروی نظامی حاضر در این مجتمع باید مشخص شود.
∎