به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از دانشگاه آزاد، محمدمهدی طهرانچی در جلسه بررسی مسائل اجرایی انعقاد تفاهم نامه همکاری دانشگاه آزاد اسلامی با شرکت سهامی ذوب آهن اصفهان که سال گذشته به امضا رسید، گفت: سالهاست سؤالاتی درباره رابطه دانشگاه و صنعت مطرح میشود. از زمان جنگ تحمیلی، این ارتباط در کشور ما شکل گرفت و رشد یافت اما همواره با چالشهایی مواجه بوده است، چرا که صنعت به دنبال فناوری است و برای آن اقتصاد مهم است نه خود علم.
طهرانچی ادامه داد: اگر در رابطه بین صنعت و دانشگاه به ادبیات دانشگاهی و موضوعاتی مانند مقاله، پایاننامه و رساله توجه داشته باشیم، مانند گندم خام است، اما این گندم برای مصرف باید تبدیل به نان شود. صنعت هم برای مسائل خود و توسعه فناوری و سودآوری، راهحل میخواهد و تعداد مقالات علمی و ارتقای اساتید برای صنعت مهم نیست. یکی از دلایلی که موجب ارتباط صنعت با دانشگاه شد، این است که صنعت را به هسته درونی دانشگاه متصل کردیم.
وی با اشاره به اجرایی شدن انعقاد تفاهمنامه همکاری دانشگاه آزاد اسلامی با یک شرکت صنعتی در اصفهان، گفت: مصمم هستیم مسائل و چالشهای این صنعت را بشناسیم و در نظام دانشگاه پردازش کنیم. میدانیم پایاننامه، رساله و مقاله برای صنعت کارگشا نیست، بلکه مقالات و پایاننامهها باید توسط دفتر مشترک بین دانشگاه و صنعت ترجمه شود تا کارکرد اقتصادی، اجتماعی و فناوری برای صنایع و کارخانجات پیدا کند. این دفتر مشترک باید تدبیر کند که چگونه خروجی دانشگاه به مفاهیم موردنیاز صنعت، دانش فنی، راهحل و دستورالعمل تبدیل شود.
رئیس دانشگاه آزاد اسلامی ادامه داد: کاری که در دفتر مشترک دانشگاه آزاد اسلامی و این شرکت صنعتی در اصفهان باید صورت گیرد، ترجمه زبان دانشگاه به خواسته و نیاز صنعت است. بنابراین پایاننامههای قطور باید توسط این دفتر استخراج و عصارهگیری شده و به زبان موردنیاز صنعت تبدیل شود. رابطه صنعت و دانشگاه اگر بدون مترجم و واسط باشد، هیچگاه شکل نمیگیرد. همانطور که چهل سال است اراده برای ایجاد ارتباط بین صنعت و دانشگاه وجود دارد، اما به دلیل آنکه ملزومات این تعامل رعایت نمیشود، این ارتباط به خوبی شکل نگرفته است.
طهرانچی با اشاره به ارتباط و تعامل خوب دانشگاه آزاد اسلامی با شرکت ذوب آهن اصفهان، تصریح کرد: انشاءالله این دفتر مشترک همکاری باعث اتحاد ساختاری دانشگاه و صنعت شود و با حمایت این شرکت ، مأموریتهای مطالعاتی از یک هفته تا سه ماه برای استادان داشته باشیم تا در محیط صنعت زندگی کنند و از نزدیک با مسائل آشنا شده و بتوانند حل مسائل را با استفاده از تجربیات صنعتگران راهوری کنند.
∎