گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو: در میان همه شهدای مدافع حرم شاید باید شهدای افغانستانی لشکر فاطمیون و شهدای پاکستانی لشکر زینبیون را از مظلومترین آنها دانست؛ شهدایی که علاوه بر تحمل رنج دوری از خانه و خانواده به واسطه هجمههای انبوه تبلیغاتی، همیشه در مظلومیت بیشتری به سر میبردند. نام مقدس «فاطمیون» برای این گروه به این دلیل انتخاب شد که شکلگیری این یگان نظامی در ایام شهادت حضرت زهرا(س) بود و از آنجایی که آن حضرت در دفاع از ولایت، صدمات زیادی را به جان خرید و در غربت شهید شد، آنان نیز فدایی ولایت بوده و غریبانه وارد این عرصه شدند.
لشکر فاطمیون که بسیاری از آنها را در میدان نبرد با داعش به انجام سختترین ماموریتها میشناختند، خاطرات گفته و ناگفته بسیاری دارند؛ خاطراتی که هر کدام ارزش نگارش یک کتاب جداگانه را دارد. «فاطمیون» مجموعهای از 40 حکایت و خاطره شنیدنی از شهدای لشکر فاطمیون است که از زبان آنها و پیش از شهادت یا از زبان خانواده آنها گردآوری شده و به همراه تصاویری از این شهدا همراه شده است.
این کتاب که توسط انتشارات شهید ابراهیم هادی منتشر شده همچون اغلب کتابهای منتشر شده توسط این انتشارات در ارتباط با شهدا، مبتنی بر الگوی روان و سادهنویسی است. حکایتهای موجود در این کتاب در نهایت سادگی و به دور از پیچیدگیهای زبانی مرسوم در برخی از آثار ادبی مشابه روایت میشوند. اما آنچه این 40 حکایت را خواندنی و دلنشین میکند جذابیت موجود در اصل روایتها و رفتارهای مخلصانه این رزمندگان عزیز و مظلوم است. در بخشی از این کتاب در ارتباط با نگاه و تفکرات پدر شهید محمدحسین خداپناه یکی از شهدای مدافع حرم فاطمیون میخوانیم: «هرچند حضور فرزندش در تیپ فاطمیون در کنار دیگر مدافعان افغانی حرم برای او وجه تمایز بود اما وجه دیگری هم داشت، اینکه محمدحسین تک فرزند بود و خواهر و برادری نداشت و البته تنها ۲۱ سال از خدا عمر گرفته بود. پدر شهید خداپناه به عبارتی همه چیزش را در راه خدا داده بود؛ همه زندگیش را. با این حال چندین بار شنیده بودم که میخواست خودش هم به سوریه برود اما اجازه ندادند. ایشان مصاحبه را اینگونه آغاز کرد: «ما کوچکتر از آن هستیم که بخواهیم از شهدا حرف بزنیم. شهدای فاطمیون شهدای دفاع از اعتقادات بوده و هستند و اعتقاد و ایمان، هیچ مرز و محدودیتی نمیپذیرد. تمام کسانی که میگویند پول میدهند تا این فرزندان برای نبرد به سوریه اعزام شوند، به من بگویند که آدمی همچون من که تنها فرزندم و تنها پسرم را در این راه دادم چگونه میشود که یک مرد بعد از پنجاه و چند سال همه محصول زندگی خود را که تک فرزندش است برای مادیات بدهد؟!»
یکی دیگر از نکات جالب توجه در ارتباط با کتاب «فاطمیون» آن است که پیش از روایت هرکدام از خاطرات رزمندگان، بخشهایی از زندگینامه حضرت فاطمه زهرا(س) نقل شده است که در واقع این اثر را تبدیل به 2 کتاب کرده است؛ یکی مجموعه خاطراتی از شهدا و دیگری که روایتگر زندگانی و روایات حضرت زهرا(س) است.
گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو: در میان همه شهدای مدافع حرم شاید باید شهدای افغانستانی لشکر فاطمیون و شهدای پاکستانی لشکر زینبیون را از مظلومترین آنها دانست؛ شهدایی که علاوه بر تحمل رنج دوری از خانه و خانواده به واسطه هجمههای انبوه تبلیغاتی، همیشه در مظلومیت بیشتری به سر میبردند. نام مقدس «فاطمیون» برای این گروه به این دلیل انتخاب شد که شکلگیری این یگان نظامی در ایام شهادت حضرت زهرا(س) بود و از آنجایی که آن حضرت در دفاع از ولایت، صدمات زیادی را به جان خرید و در غربت شهید شد، آنان نیز فدایی ولایت بوده و غریبانه وارد این عرصه شدند.
لشکر فاطمیون که بسیاری از آنها را در میدان نبرد با داعش به انجام سختترین ماموریتها میشناختند، خاطرات گفته و ناگفته بسیاری دارند؛ خاطراتی که هر کدام ارزش نگارش یک کتاب جداگانه را دارد. «فاطمیون» مجموعهای از 40 حکایت و خاطره شنیدنی از شهدای لشکر فاطمیون است که از زبان آنها و پیش از شهادت یا از زبان خانواده آنها گردآوری شده و به همراه تصاویری از این شهدا همراه شده است.
این کتاب که توسط انتشارات شهید ابراهیم هادی منتشر شده همچون اغلب کتابهای منتشر شده توسط این انتشارات در ارتباط با شهدا، مبتنی بر الگوی روان و سادهنویسی است. حکایتهای موجود در این کتاب در نهایت سادگی و به دور از پیچیدگیهای زبانی مرسوم در برخی از آثار ادبی مشابه روایت میشوند. اما آنچه این 40 حکایت را خواندنی و دلنشین میکند جذابیت موجود در اصل روایتها و رفتارهای مخلصانه این رزمندگان عزیز و مظلوم است. در بخشی از این کتاب در ارتباط با نگاه و تفکرات پدر شهید محمدحسین خداپناه یکی از شهدای مدافع حرم فاطمیون میخوانیم: «هرچند حضور فرزندش در تیپ فاطمیون در کنار دیگر مدافعان افغانی حرم برای او وجه تمایز بود اما وجه دیگری هم داشت، اینکه محمدحسین تک فرزند بود و خواهر و برادری نداشت و البته تنها ۲۱ سال از خدا عمر گرفته بود. پدر شهید خداپناه به عبارتی همه چیزش را در راه خدا داده بود؛ همه زندگیش را. با این حال چندین بار شنیده بودم که میخواست خودش هم به سوریه برود اما اجازه ندادند. ایشان مصاحبه را اینگونه آغاز کرد: «ما کوچکتر از آن هستیم که بخواهیم از شهدا حرف بزنیم. شهدای فاطمیون شهدای دفاع از اعتقادات بوده و هستند و اعتقاد و ایمان، هیچ مرز و محدودیتی نمیپذیرد. تمام کسانی که میگویند پول میدهند تا این فرزندان برای نبرد به سوریه اعزام شوند، به من بگویند که آدمی همچون من که تنها فرزندم و تنها پسرم را در این راه دادم چگونه میشود که یک مرد بعد از پنجاه و چند سال همه محصول زندگی خود را که تک فرزندش است برای مادیات بدهد؟!»
یکی دیگر از نکات جالب توجه در ارتباط با کتاب «فاطمیون» آن است که پیش از روایت هرکدام از خاطرات رزمندگان، بخشهایی از زندگینامه حضرت فاطمه زهرا(س) نقل شده است که در واقع این اثر را تبدیل به 2 کتاب کرده است؛ یکی مجموعه خاطراتی از شهدا و دیگری که روایتگر زندگانی و روایات حضرت زهرا(س) است.