محمدعلی کریمی، مدیرکل حراست وزارت بازرگانی در دوران دفاع مقدس در همایش همدلان ( که بخشی از آنان گروهی از مدیران دولتی دوران دفاع مقدس هستند) در بیان خاطرهای تصریح کرد: ما در مکتبی بزرگ شدیم که مکتب خوبان بود. من در دوران آقای عابدی جعفری مسئول حراست وزارت بازرگانی بودم. آن زمان در وزارت بازرگانی ۵۶۰ مدیر داشتیم که مجموعهای از معاونان وزیر، مدیران کل ستادی، مدیران کل استانی ، مدیران عامل شرکتها، روسای هیات مدیره شرکتها، مدیران مراکز تهیه و توزیع کالا، مدیران شرکتهای حمل و نقل، مدیران سازمانهای چای، غله ، قند و شکر و غیره و ذالک را شامل میشد. من شهادت میدهم که از مجموع ۵۶۰ مدیر وزارتخانه به اندازه انگشتان یک دست، مدیر فاسد نداشتیم. این وضع مدیریت در دهه شصت بود. دلیلش هم این بود که مدیران ارشد و بالادستی ما افراد سالم و پاک دستی بودند.
وی با بیان اینکه جمع همدلان سرمایهای بزرگ است؛ چراکه از همان تبار و مکتب است، به ذکر خاطرهای درباره رفتار مدیران ارشد نظام در آن سالها پرداخت و گفت: یادم نمیرود، یک شب ساعت ۱۰، آقای عابدی جعفری به من زنگ زد که پرونده فلانی را بیاورید دفترم من پرونده پرسنلی را بردم خدمت آقای وزیر و گفتم که این شخص آدم خیلی خوبی است و شخصیت محترمی دارد و آن فرد، فرزند یکی از سران سه قوه بود. آن زمان هم تازه دستگاه فکس به ادارات و سازمانهای ایران آمده بود. آقای جعفری یادداشتی نشانم داد که در آن نخست وزیر آقای مهندس موسوی نوشته بودند که اگر ایشان میخواهد در دولت خدمت کند باید تعهدکتبی گرفته شود که نوکر ملت باشد. اگر میخواهد همزمان در دولت کاسبی کند، برود در بیرون از دولت کاسبی کند. یعنی با فرزندان یکی از روسای سه قوه رودربایستی نداشت و کشور اینگونه اداره میشد.
214214