در این مطلب به مهمترین آثار دیدنی شیراز به گزارش کجارو میپردازیم. با ما همراه باشید تا با آنها آشنا شوید.
مجموعه باستانی «پاسارگاد» از بهترین جاذبههای گردشگری شیراز به شمار میآید و در فاصله تقریبی ۱۲۰ کیلومتری از این شهر قرار گرفته است. قدمت این مجموعه به قبل از دوره هخامنشیان بازمیگردد و مقبره کوروش یکی از مهمترین بناهای آن محسوب میشود. معماری پاسارگاد، تلفیقی از معماری ایرانی، یونانی، بینالنهرین و مصری است.
تاریخنویسان و سفرنامهنویسان در خصوص دیدنیهای پاسارگاد علاوه بر آرامگاه کوروش به کاخها و باغهای بسیاری اشاره داشتند که از جمله آنها میتوان از کاروانسرای مظفری، مسجد اتابکی، کاخهای اختصاصی، بار عام و دروازه، برج سنگی، تل تخت یا مادر سلیمان، مجموعه باغ شاهی، آبنماها و کوشکهای باغ شاهی، پل پاسارگاد، محوطه مقدس، تنگ بلاغی، نقشبرجستهها و سنگنگارههای روی کتیبهها نام برد.
«بازار وکیل» از مشهورترین جاهای دیدنی شیراز و یکی از تاریخیترین و سنتیترین بازارهای ایران به شمار میآید که قدمت آن به دوره حکومت کریم خان زند بازمیگردد. این بازار در قسمت مرکزی شهر و همچنین در مجاورت با جاذبههای حمام وکیل و مسجد وکیل قرار دارد. معماری و تزیینات بازار وکیل، به سبک معماری ایرانی دوره زندیه است؛ این بازار طاقهای بسیار زیبایی دارد.
بازار وکیل در حال حاضر محل فروش کالاهای داخلی و خارجی است؛ ولی بخش عظیمی از آن در اختیار حجرههای فرش دستبافت، ماشینی و تابلو فرشهای ارزشمند ایرانی، پارچهفروشی و زیورآلات سنتی است. سرای مشیر یکی از قسمتهای بازار وکیل محسوب میشود که بازدید از آن را نباید از دست داد. در این سرا علاوه بر تماشای معماری بینظیر، میتوان انواع ظروف سنتی، سوغات و صنایع دستی شیراز را نیز خریداری کرد.
«حافظیه»، در واقع همان آرامگاه حافظ، پرآوازهترین و محبوبترین شاعر ادبیات ایران است؛ این آرامگاه که در شمال شهر قرار دارد، بهعنوان یکی از مشهورترین و مهمترین آثار دیدنی شیراز شناخته میشود و هرساله گردشگران داخلی و خارجی بسیاری را جذب میکند. حافظیه حدود دو هکتار مساحت دارد که از دو صحن شمالی و جنوبی و یک تالار (ایوان) بین آنها تشکیل میشود. طراح بنای کنونی حافظیه، معمار و شرقشناس مشهور فرانسوی، «آندره گدار» بوده است.
قدمت تالار حافظیه به دوره زندیان بازمیگردد. این تالار ۵۶ متر طول و هفت متر عرض دارد و از ۲۰ ستون سنگی، با ارتفاع هرکدام پنج متر تشکیل میشود. صحن شمالی شامل آرامگاه حافظ، نمادی از دنیای ملکوت است و باغ بخش جنوبی، نمادی از دنیای مادی انسانها است. نمای بیرونی گنبد بهرنگ آبی و نماد آسمان است و به کلاه درویشان شباهت دارد. برای تزیین و رنگکاری داخل گنبد نیز، رنگهایی همچون سرخ ارغوانی، آبی فیروزهای، قهوهای سوخته، سیاه و سفید را بهکار گرفتهاند. این جاذبه گردشگری در سال ۱۳۵۴ خورشیدی توسط وزارت فرهنگ و هنر در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
«تخت جمشید» که با نام »پرسپولیس» نیز شناخته میشود، در شمال شرق مرودشت قرار گرفته است. این مجموعه که قدمت آن به بیش از ۲,۵۰۰ سال قبل بازمیگردد، کاخهای پادشاهان هخامنشی را در دل خود دارد؛ کاخهایی که ساخت آنها از ۵۱۸ سال قبل از میلاد در دوره داریوش کبیر آغاز شد و تا دوره حکومت خشایار شاه و اردشیر اول، ادامه پیدا کرد. تخت جمشید در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در لیست آثار ملی ایران و در سال ۱۹۷۹ میلادی (۱۳۵۸ خورشیدی) در لیست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.
از مهمترین جاذبههای تخت جمشید میتوان به سنگنوشتهها، نقش برجستهها، تندیسها، کتیبهها و سرستونها اشاره کرد. ستونها و سرستونهای بهجایمانده نیز سندی بر عظمت بناهایی هستند که دیگر وجود ندارند. با تماشای این آثار، میتوان به شکوه آثار و کاخهای آن دوره پی برد. پلکان ورودی، دروازه ملل، خزانه تخت جمشید، کاخهای صد ستون (تالار تخت)، هدیش (خشایار شاه)، ه (اردشیر یکم)، سهدری، آپادانا و اختصاصی داریوش (تچر) و آرامگاههای شاهی از قسمتهای مختلف تخت جمشید محسوب میشوند.
«سعدیه»، همان آرامگاه سعدی، شاعر بنام پارسیگوی است که در شمال شرق شیراز قرار دارد. شرفالدین مصلح شیرازی معروف به سعدی شیرازی، از شاعران و نویسندگان قرن هفتم هجری قمری است. سعدیه در ابتدا، محل زندگی این شاعر بود؛ ایشان اواخر عمر را در این مکان گذراند و در همین مکان نیز به خاک سپرده شد. در اطراف مقبره سعدی، قبور بسیاری از شعرا و عرفا همچون شوریده شیرازی وجود دارد. قدمت بنای اولیه سعدیه به دوره زندیه بازمیگردد. این بنا تا سال ۱۳۲۷ خورشیدی برپا بود و در همین سال، موافقت اولیه احیای آن کسب شد و با بررسیهای گوناگون تصمیم به طراحی بنای جدیدی گرفتند.
بنای جدید آرامگاه سعدی توسط طراحان و معماران ایرانی و کارگران شیرازی و با الهام از کاخ چهلستون و تلفیقی از سبک معماری قدیم و جدید ایرانی انجام شده است و در باغی به مساحت ۷,۷۰۰ متر مربع قرار دارد. ساخت این بنا در سال ۱۳۳۰ خورشیدی به اتمام رسید؛ بنایی که از بیرون بهشکل مکعب است و از داخل شکل هشتضلعی دارد. حوض ماهی از مهمترین بخشهای سعدیه است که در زیر آرامگاه قرار دارد و بهشکل هشتضلعی طراحی شده است. همچنین در زیرزمین این مجموعه چایخانهای وجود دارد که با منویی متنوع، پذیرای گردشگران است.
«باغ ارم» از زیباترین باغ های شیراز است که در خیابان ارم و در نزدیکی مجموعه دانشگاه شیراز قرار دارد. درختان بلندقامت سرو، بهار نارنج و گلهای رز باغ، در میان گردشگران شهرت بسیاری دارند. باغ ارم بهدلیل برخورداری از تنوع گیاهی بسیار زیاد بهعنوان باغ گیاهشناسی دانشگاه شیراز استفاده میشود. تاریخ دقیق ساخت این باغ مشخص نیست؛ اما بر اساس برخی از سفرنامههای موجود، میتوان قدمت تقریبی آن را به قرنهای دهم و یازدهم هجری نسبت داد؛ این باغ در دوره سلجوقیان پابرجا بوده است.
در محوطه باغ عمارت سهطبقهای قرار دارد که یکی از شاهکارهای معماری دوره قاجار به حساب میآید و برای طراحی و ساخت آن از سبک معماری دوره زندیه الهام گرفته شده است. تزیینات کاشیکاری رنگین در طبقه زیرین و ستونهای الهامگرفته از تخت جمشید از مشخصههای معماری این عمارت هستند. طاقهای عمارت نیز صحنههایی از شاهنامه و نبردهای شاهان قاجار را به تصویر میکشد؛ هرچند در حال حاضر بازدید از داخل این بنا امکانپذیر نیست.
این مطلب رپرتاژ آگهی می باشد و توسط تحریریه اقتصاد آنلاین تهیه نشده است.
∎