گروه فیلم: متخصصان در این بخش از مستند تلاش میکنند که اسپاسمهای عضلانی دردناک او را کاهش دهند و گروه فیلمبرداری بیصدا این وضعیت را ضبط میکند.
دیون که اضطراب و ناراحتی در چهره اش دیده میشود، اسپری بینی را که معمولاً برای درمان اثرات تشنجهای خوشهای در مبتلایان به SPS استفاده میشود، دریافت میکند.
بیماری دیون که اکنون ۵۶ سال دارد، در سال ۲۰۲۲ تشخیص داده شد. این اختلال حرکتی خودایمنی نادر باعث سفتی عضلات و اسپاسمهای غیرقابل کنترل میشود.
...
مبارزات او با این اختلال در مستند جدید آمازون پرایم با عنوان «من سلین دیون هستم» به تصویر کشیده شده که نگاهی دلخراش به زندگی روزمره این سوپراستار دارد که با SPS و علائم ناتوانکننده آن دست و پنجه نرم میکند.
این خواننده با حالت درماندهای نگاه میکند، در حالی که پزشکان به آرامی او را در وضعیت راحتی قرار میدهند و علائم حیاتی اش را بررسی میکنند.
در همین حال، پاهای برهنه دیون همچنان در حالت اسپاسم باقی میمانند و او با اثرات ناتوانکننده این بیماری نادر مبارزه میکند.
دیون پس از دریافت کمک از سوی متخصصان، در نهایت قادر به نشستن میشود و خود را در یک پتو میپیچد و از اینکه در برابر دوربینها کنترل خود را از دست داده، احساس خجالت میکند. او رو به دوربین میگوید:
هر بار که چنین اتفاقی میافتد، از اینکه نمیتوانم خودم را کنترل کنم، احساس خجالت دارم.
دیون در حالی که احساساتی میشود و اشک میریزد، اعتراف میکند که هنوز امید دارد در آینده به صحنه خوانندگی بازگردد.
من هنوز خودم را در حال رقصیدن و آواز خواندن تصور میکنم. اگر نتوانم بدوم، راه میروم. اگر نتوانم راه بروم، میخزم. اما متوقف نمیشوم. متوقف نمیشوم.
∎
دیون که اضطراب و ناراحتی در چهره اش دیده میشود، اسپری بینی را که معمولاً برای درمان اثرات تشنجهای خوشهای در مبتلایان به SPS استفاده میشود، دریافت میکند.
بیماری دیون که اکنون ۵۶ سال دارد، در سال ۲۰۲۲ تشخیص داده شد. این اختلال حرکتی خودایمنی نادر باعث سفتی عضلات و اسپاسمهای غیرقابل کنترل میشود.
مبارزات او با این اختلال در مستند جدید آمازون پرایم با عنوان «من سلین دیون هستم» به تصویر کشیده شده که نگاهی دلخراش به زندگی روزمره این سوپراستار دارد که با SPS و علائم ناتوانکننده آن دست و پنجه نرم میکند.
در کلیپ جدیدی که قبل از انتشار این مستند در تاریخ ۲۵ ژوئن به اشتراک گذاشته شده، دیون در حالی دیده میشود که بدنش در طول یک مشاوره پزشکی به حالت «بحرانی» میرود.
در همین حال، پاهای برهنه دیون همچنان در حالت اسپاسم باقی میمانند و او با اثرات ناتوانکننده این بیماری نادر مبارزه میکند.
دیون پس از دریافت کمک از سوی متخصصان، در نهایت قادر به نشستن میشود و خود را در یک پتو میپیچد و از اینکه در برابر دوربینها کنترل خود را از دست داده، احساس خجالت میکند. او رو به دوربین میگوید:
هر بار که چنین اتفاقی میافتد، از اینکه نمیتوانم خودم را کنترل کنم، احساس خجالت دارم.
دیون در حالی که احساساتی میشود و اشک میریزد، اعتراف میکند که هنوز امید دارد در آینده به صحنه خوانندگی بازگردد.
من هنوز خودم را در حال رقصیدن و آواز خواندن تصور میکنم. اگر نتوانم بدوم، راه میروم. اگر نتوانم راه بروم، میخزم. اما متوقف نمیشوم. متوقف نمیشوم.