پیشفصل لیگ بیستوچهارم احتمالاً جذابتر از هر فصل دیگری دنبال خواهد شد. در هر صورت قرار است برای اولین بار دو تیم استقلال و پرسپولیس با هم در یک لیگ فراآسیایی شرکت کرده و این موضوع میطلبد تا آنها با تیمی بسیار قدرتمند و منسجم در این رقابتها شرکت کنند.در همین راستا مذاکرات با بازیکنان برای تمدید قرارداد شروع شده است؛ درعین حال شنیدهها حکایت از پیشنهاد هر دو باشگاه به پدیدههای لیگ دارد. جایی که نام بازیکنانی مانند اسلامی، لیموچی، آقاییپور و... دوباره برجسته شده و به نظر میرسد نقلوانتقالات فصل بیستوچهارم بیشتر حولوحوش همین اسامی قرار داشته باشد. همانطور که قبلاً ذکر شد فعلاً هر دو باشگاه استقلال و پرسپولیس در اندیشه تمدید قرارداد با بازیکنان کارساز خود در فصل گذشته هستند اما به نظر میرسد این مذاکرات خیلی هم بیدردسر دنبال نمیشود!
در این خصوص شنیدهها حکایت از آن دارد، مدیران این دو باشگاه در مواجهه با بازیکنان تمدیدی خود بعضاً با پیشنهادات نجومی و چندبرابری از سوی آنها مواجه شدهاند که باعث شده است تا گوششان حسابی سوت بکشد. یکی از همین مدیران که تمایلی نداشت نامش به صورت مستقیم برده شود با تأیید پیشنهاد نجومی برخی بازیکنان تمدیدی تیمش به ایران ورزشی گفت: برخی بازیکنان تیم پیشنهاد 3 برابری را برای تمدید قرارداد ارائه دادهاند. این ارقامی که شنیده میشود اعجابانگیز است و نمیدانم روی چه حسابی این عدد و رقمها برای فصل جدید مطرح میشود! نکته قابل توجه اینکه در باشگاهی مانند استقلال از زمان حضور احمد سعادتمند پدیده چند برابر شدن یک شبه قراردادها باب شده و سپس با بورسی شدن سهام سرخابیها در زمان مدیران عامل وقت این دو باشگاه ادامه پیدا کرد. این درحالی است که حالا و بر اساس آن که هر دو باشگاه برای فصل جدید و با الزام کنفدراسیون فوتبال آسیا به نوعی تحت پوشش بخش خصوصی قرار گرفتهاند؛ به نظر میرسد این موضوع بیشتر از هر بحث دیگری این فضای ذهنی را برای بازیکنان فوتبال ایران و به خصوص بازیکنان همین تیمها که قراردادشان با این دو باشگاه به پایان رسیده، به وجود آورده است که آنها میتوانند از فرصت خصوصی شدن استقلال و پرسپولیس بیشتر از هر زمان دیگری به سود جیبشان استفاده کرده و احتمالاً با قابلیتهای 50 درصدی به دنبال سقف صددرصدی باشند!
البته اگر چنین فضای ذهنی هم برای فوتبالیستهای امروزی وجود داشته باشد به طور حتم چنین توضیحی هم برای آنها لازم است که شرکتهای خصولتی به هر اندازهای هم که درآمد و منابع مالی قدرتمندی داشته باشند به طور حتم برای هزینهکرد آنها نیز هیچگاه بیگدار به آب نزده و هیچوقت سرمایههای خود را بیجهت صرف نمیکنند. در واقع در چنین مجموعههایی برخلاف حیاطخلوتهایی مانند بنگاه سرخابیها (تا پیش از این) که مفسده ایجاد کرده و باعث شده است تا رقمها بیجهت چندبرابر شود؛ شفافیت حرف اول و آخر را زده و به نظر نمیرسد با حضور مجموعههای نفتی و بانکی متمول، این امر باعث ریختوپاش و پولپاشی آنها در زمینه فوتبال و بویژه در فصل نقلوانتقالات شود.