بازار؛ گروه استانها: درحالیکه افزایش قیمت مواد غذایی موجب کاهش تقاضای مردم نسبت به غذاهای رستورانی شده است، فعالان بسیاری هم در این بخش به دلیل بهصرفه نبودن رستورانداری، اقدام به تعطیلی و تغییر شغل داشتهاند.
نگاهی به قیمتهای جدید منوهای غذایی رستورانها حاکی از افزایش ۳۰ تا ۵۰ درصدی قیمت تمام اقلام یک رستوران است؛ موضوعی که نهفقط موجب نارضایتی مصرفکننده شده بلکه بیشتر به رنج رستوراندارانی انجامیده که باوجود هزینههای سنگین، با کسادی روبهرو هستند.
سری به رستورانهای نهچندان لاکچری و شیک مشهد میزنیم تا با نرخ خدمات در رستورانهای سطح شهر آشنا شویم.
در همین راستا وارد یکی از رستوران تالارهای واقع در بلوار پیروزی میشویم.قیمت یک پرش زرشکپلو با مرغ با عدد ۱۱۰ هزار تومان مزین شده است و چلوکباب کوبیده ۱۳۵ و اگر طالب خریداری لقمه زعفرانی باشید باید ۱۶۰ هزار تومان هزینه کنید.
این در حالی است که یک پرس چلوکباب در مناطق ییلاقی مانند طرقبه با کبابهای ۴۰۰ گرمی با نرخ پایه ۱۶۰ الی ۲۵۰ هزار تومان خودنمایی میکند.
ششلیک شاندیز نیز بهعنوان غذای محبوب گردشگران و برند خراسانیها که تا دو ماه پیش به ازای ۴۵۰ گرم گوشت کباب شده به قیمت ۲۵۰ هزار تومان در رستورانهای سطح شهر عرضه میشد حال به قیمت ۳۳۰ تا ۳۷۰ هزار تومان بنا بر سرویس ارائهشده افزایش قیمت داشته است.
فشار مضاعف
حاتم کریمی متصدی یکی از رستورانهای مشهد در حاشیه بلوار وکیلآباد مشهد در گفتوگو با بازار اظهار میکند: تا دو ماه پیش سس مایونز پرچرب را کیلویی ۲۰ هزار تومان خریداری میکردیم اما حالا همین سس به کیلویی ۶۰ هزار تومان یعنی سه برابر رسیده است.
وی با اشاره به اینکه سال گذشته یک قوطی رب گوجهفرنگی ۹ هزار تومان قیمت داشت اما حالا به ۴ برابر و به نرخ ۳۸ هزار تومان رسیده است بیان میکند: باوجوداینکه تمامی اقلام مصرفی و مواد غذایی افزایشی ۴ برابری داشته اما قیمت یک پرس غذا در نهایت دو برابر شده است.
این رستوران دار با کشیدن آهی و یادآوری خاطرات گذشته به ما می گوید: تا یک سال پیش یک پرس چلومرغ با برنج ایرانی را ۳۰ هزار تومان میفروختیم چون آن زمان مرغ را کیلویی ۹ هزار تومان و برنج را کیلویی ۱۴ هزار تومان خریداری میکردیم اما حالا باید مرغ را کیلویی ۵۵ و همان برنج را کیلویی ۱۵۵ هزار تومان پول بدهیم.
وی اذعان میکند: به عبارتی رستورانها پس از دو سال فعالیت نیمهکاره، هنوز به شرایط عادی خود بازنگشته بودند که با شوک گرانیها روبهرو شدند و همین موضوع به کاهش استقبال مردم انجامید.
کریم ادامه می دهد: با نگاه به منوی غذایی یک رستوران، بهراحتی میتوان متوجه تفاوت قیمتها در همین چند ماه اخیر شد که این شرایط باعث افت شدید، فعالیت رستورانها شده است؛ بهطوریکه رستورانهای پررونق، اکنون در کسادی شدیدی به سر میبرند و فقط تعدادی آن هم با دشواری زیاد سعی بر حفظ کیفیت غذا و مشتریان خود دارند.
رستورانداران ناراضیتر از مشتریان
نگاهی به قیمتهای جدید منوهای غذایی رستورانها حاکی از افزایش ۳۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمت تمام اقلام یک رستوران است؛ موضوعی که نهفقط موجب نارضایتی مصرفکننده شده بلکه بیشتر به رنج رستوراندارانی انجامیده که باوجود هزینههای سنگین، با کسادی روبهرو هستند.
این فعالان بابیان اینکه تمام سود یک رستوراندار درفروش بالای غذا است اذعان می کنند از اوایل امسال در حال بازگشت به روند طبیعی بودند که بهیکباره افزایش قیمتها، ضربهای بزرگتر از کرونا بر آن ها وارد کرده است؛ چراکه از طرفی کاهش قدرت خرید مردم و از سویی گرانی اقلام غذایی دستبهدست هم داده و کسادی شدیدی را برای رستورانداران به همراه داشته است.
نگاهی به قیمتهای جدید منوهای غذایی رستورانها حاکی از افزایش ۳۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمت تمام اقلام یک رستوران است؛ موضوعی که نهفقط موجب نارضایتی مصرفکننده شده بلکه بیشتر به رنج رستوراندارانی انجامیده که باوجود هزینههای سنگین، با کسادی روبهرو هستند
احسان رضایی صاحب یکی از رستورانهای مشهد به ما میگوید: استفاده از مواد مرغوب، لازمه پرطرفدار بودن یک رستوران است؛ با افت کیفیت غذا و حتی خدماتدهی، خیلی سریع یک رستوران خالی از مشتری میشود و بازگرداندن آنها هم تقریباً ناممکن است.
این فعال در حوزه رستورانداری میافزاید: هزینههای دیگر مانند حاملهای انرژی هزینه تعمیرات وسایلی مانند یخچال، گاز و گرانی دستمزدها، فشار مضاعفی وارد آورده و طبیعتاً بر قیمت نهایی غذا تأثیرگذار است. نتیجه آنکه از میزان مشتریان رستورانها بهشدت کاسته شده است
وی به ما میگوید: تغییر نحوه و میزان سفارش غذا در مشتریهای ثابت کاملاً محسوس است و لذا از روی سفارش نوشابه و یا سرویس میتوان حدس زد که به ازای هر دو نفر یک پرس غذا سفارش دادهشده است.
وی بابیان اینکه گرانی مواد غذایی ضربه مهلکتری نسبت به کرونا زد اذعان میکند: در حال حاضر نه رستوراندار و نه مشتری هیچکدام از این وضعیت رضایت ندارند.
رضایی میگوید: زیان ویروس کرونا بر همه بخشهای اقتصادی بهویژه حوزه مرتبط با تالارها و رستورانها ازجمله آسیبهایی بود که به تعطیلی و ورشکستگی برخی از این مراکز انجامید. اکنون پس از گذشت دو سال از این شرایط دشوار که کرونا رو به فروکش کردن رفت، به نظر میرسید این بخش روزهای پررونق خود را پس خواهد گرفت اما حذف ارز ترجیحی و افزایش قیمت مواد غذایی، موجب گرانی شدید غذاییهای رستورانی شد.
ریزش ۳۰ درصدی مشتریان
علت تفاوت قیمتها و نرخهای نجومی در برخی رستورانها را از رئیس اتحادیه رستورانداران مشهد جویا میشویم.
حسین امیریان در پاسخ به سؤال ما که قیمت غذا نسبت به سال گذشته چقدر افزایش داشته است میگوید: قیمت مواد اولیه مواد مصرفی افزون بر ۳۰ درصد افزایش داشته است اما هنوز با افزایش مواد اولیه نرخ نامه جدیدی متناسب با گرانی های اخیر ارائه نشده است.
وی بابیان اینکه با این وضعیت گرانی؛ رستورانداری صرفه اقتصادی چندانی ندارد ابراز میکند: رستورانها از یکسو زیر بار فشار سازمان صمت برای جلوگیری از افزایش قیمت هستند و از طرف دیگر قادر به ضرر بیشتر نبوده و دخل خرج آنها همخوانی ندارد.
وی با اشاره به این موضوع که اگر وضعیت به همین منوال پیش برود لذا شاهد تعطیلی نیمی از رستورانهای مشهد در آیندهای نهچندان دور خواهیم بود میافزاید: نرخهایی که از گذشته به ما اعلامشده باقیمت مواد اولیه قدیم بوده است و لذا با هزینههای امروزی همخوانی ندارد.
رئیس اتحادیه رستورانداران مشهد بابیان اینکه افزایش نرخ سرویس و غذا هیچ کمکی به جبران خسارتها نکرده و حتی خسارت رستورانداران را افزایش داده است به م میگوید: گرانی غذا موجب کاهش و ریزش مشتریان شده تا جایی که ما هماکنون ۳۰ درصد مشتریان خود را بهواسطه همین گرانی از دست دادیم.
امیریان در پاسخ به سؤال ما که آیا راهی برای برونرفت از این وضعیت هست یا خیر بیان میکند: در صورت حمایت دولت بهمنظور تأمین کالاهای اساسی با نرخهای متعادلتر میتوان این صنف را از ورشکستگی نجات داد و قیمت را نی تعدیل کرد اما متأسفانه جز این راه چارهای نیست.
وی ابراز میکند: بهطور مثال در قانون نظام صنفی گفتهشده تبدیل یک فرآوری به فرآوری دیگر تولید محسوب میشود اما سازمان صنعت، معدن و تجارت تولیدکننده بودن ما را قبول ندارد و ما توزیعکننده محسوب میشویم. به همین دلیل زمانی که میخواهیم وارد سامانه تجارت شده و درخواست کالایی مثل روغن کنیم، این کالا به ما تعلق نمیگیرد. درنتیجه ناچاریم کالای موردنیاز را از بازار آزاد تهیه کنیم. از طرف دیگر اجازه افزایش نرخ به ما داده نمیشود و درنهایت ضرر میکنیم.