گروه سیاسی-رجانیوز: سعید خطیب زاده سخنگو و رئیس مرکز دیپلماسی عمومی وزارت خارجه کشورمان که در چارچوب همایش جهانی "نرماندی برای صلح" به پاریس سفر کرده است، در مصاحبهای اختصاصی با روزنامه لوموند شرکت نمود.
وی در ابتدای این مصاحبه در سوالی در ارتباط با نشست اخیر مجمع عمومی سازمان ملل و چشم انداز مذاکرات هستهای و اینکه وزیر خارجه ایران در نیویورک اعلام داشته مذاکرات بزودی از سرگرفته خواهد شد، گفت آنچه که وزیر خارجه ایران در نیویورک اعلام داشت همان چیزی است از اول روی کار آمدن دولت جدید گفته شد و شنیده شده است، این جواب دو مولفه دارد یکی اینکه حتما ایران در حال بررسی چگونگی ادامه مذاکرات است که این مرحله از جواب به نتیجه رسیده یعنی اینکه مذاکرات حتما انجام خواهد شد و فاز دوم این است که با دقت گفتگوهای انجام شده با دولت جدید مرور بشود تا ابعاد و جزییات آن روشن شود تا بطور فعال و موثر وارد گفتگوها بشویم. خطیب زاده افزود این فاز هنوز تمام نشده است. دولت بعنوان قوه مجریه تغییر کرده و این دولت جدید است که باید مذاکرات را انجام دهد. ایرانی ها همیشه نشان دادهاند که دقیق صحبت میکنند و سخت هم گفتگو میکنند اما وقتی چیزی حاصل شود آن را صریح بیان میکنند و اگر چیزی را امضا کردند دقیق اجرا میکنند.
رئیس مرکز دیپلماسی عمومی وزارت خارجه کشورمان تصریح کرد آنچه که الان اتفاق می افتد این است که چرا شش دور مذاکره وین با اینکه دستور کار آن روشن بوده به نتیجه نرسیده است. یک آسیب شناسی لازم است، و نیاز است نقاطی که بطور جدی از طرف مقابل مورد انتظار بوده و انجام نشدهاند، بررسی گردند.
خطیب زاده با اشاره به خروج یکجانبه آمریکا از برجام تاکید کرد ایالات متحده در این داستان طرفی است که از توافق خارج شده، تحریم های یکجانبه اعمال کرده، به مردم ایران درد و رنج داده و میلیاردها دلار به اقتصاد ایران ضرر زده و نه تنها ایران بلکه حتی متحدینی که میخواستند با ایران تجارت بکنند را تنبیه کرده است. آمریکا برغم این سابقه و با همان منطقی که ترامپ در مقابل ایران رفتار میکرد به وین آمده، یعنی آن چیزی که ترامپ با تحریم دنبال می کرد، دولت جدید آمریکا با وعده رفع تحریم مطرح کرده است. وی گفت دولت جدید آمریکا باید تصمیم بگیرد، یا میخواهد میراث ترامپ را حفظ کند یا می خواهد میراث آقای بایدن را بسازد، این یک تصمیم سیاسی است، تا امروز به نظر می آید آنها به تحریم همچنان بعنوان ابزار و اهرم فشار می نگرند. ایران نه چیزی بیشتر از برجام در هستهای می پذیرد و نه چیزی کمتر از بندهای رفع تحریمی برجام را انتظار دارد.
خطیب زاده در سوالی مربوط به اتهامات اروپا به ایران در مورد نقض تعهدات برجامی و عدم اشاعه گفت باید توجه داشت که ایران تعهدات برجامی خود را کاهش داده ولی تماما در چهارچوب ان پی تی باقی مانده است. صحبتی از نقض تعهدات ان پی تی نیست بلکه بحث از کاهش تعهدات برجامی است و اقداماتی که ایران در این چارچوب انجام داده کاملا قابل برگشت میباشد. این درحالیست که طرف مقابل عدم پایبندی کامل داشته است، یعنی آمریکا نقض کامل و اروپا هم نقض محدود. اروپا هم در این نقض در کنار آمریکا بوده است. وی افزود من با اغماض می گویم آمریکا نقض کامل و اروپا نقض محدود داشته، چراکه در ایران بحثی است که اروپا هم به اندازه آمریکا تعهدات خود را انجام نداده است، هیچ تجارتی بین ایران و اروپا برقرار نیست، هیچ پولی رد و بدل نمیشود، هیچ سرمایه گذاری انجام نمی شود. هیچ کدام از تعهدات اروپا انجام نشده و آن وقت اروپا نگران کاهش تعهدات ایران در برجام است، حداقل چیزی که می توان گفت این است که این غیر منصفانه است اگر نگوییم ظالمانه است.
تحولات منطقهای و نقش و حضور ایران در عراق و سوریه بخش دیگری از این مصاحبه بود که سخنگوی وزارت خارجه کشورمان اعلام داشت ایران در سوریه هست، به خاطر اینکه سوریه به بهشت تروریست ها تبدیل شده بود و به خاطر اینکه دولت سوریه این را از ما خواسته، همانطور که روسیه آنجاست، ما در آنجا پایگاه نداریم و به دنبال پایگاه نظامی در سوریه نیستیم، روابط ما با سوریه راهبردی است. خطیب زاده افزود روابط ایران با عراق یک روابط تاریخی، مردمی و چند جانبه است، اگر ایران نبود داعش اربیل را گرفته بود، این به این معنا نیست که ایران در عراق پایگاه نظامی دارد، اما این به این معناست که ایران تلاش میکند منطقه را امن نگه دارد.
سخنگوی وزارت خارجه کشورمان در این مصاحبه در سوالی در خصوص انتظار مشروعیت خواهی طالبان از جامعه بینالملل و موضع ایران در قبال این درخواست طالبان، اعلام داشت خیلی زود است که اساسا در مورد مشروعیت صحبت کنیم، الان وقت این است که ببینیم طالبان به آنچه گفته عمل می کند و آیا دولت فراگیر تشکیل میدهد و آیا حقوق اقوام دیگر را در نظر میگیرد.
ما و جامعه جهانی باید خطوط قرمز را با صراحت کامل بیان کنیم. وی سپس ادامه داد مهمترین خطوط قرمز این است که افغانستان عاری از افراطی گری بشود و بهشت داعش نشود، تهدید همسایگان و دنیا نشود، اراده و خواست مردم در آینده افغانستان محقق شود و دولت فراگیر که بازتاب دهنده ترکیب قومی و جمعیتی افغانستان باشد تشکیل شود و افغانستان دوباره پایگاه هیچ کشور خارجی دوباره نشود.