جام جهانی آینده به احتمال فراوان، آخرین حضور رونالدو در این رقابتها خواهد بود. این بار او شانس واقعی برای دستیابی به رویای دیرینه خود دارد. پرتغال یکی از مدعیان جدی قهرمانی محسوب میشود و نکته جالب اینکه رونالدو دیگر بزرگترین ستاره ترکیب فعلی این تیم به شمار نمیرود.
بزرگترین نقطه قوت پرتغال در خط میانی نهفته است؛ هرچند در سایر خطوط نیز بازیکنان سرشناس و باکیفیتی حضور دارند.
بیدلیل نیست که این تیم در زمره مدعیان اصلی قرار گرفته است. بر اساس آمار سایت «ترانسفرمارکت»، پرتغال با ارزش 1.02 میلیارد یورو، چهارمین تیم ارزشمند این مسابقات محسوب میشود. تنها اسپانیا (1.26 میلیارد یورو)، انگلیس (1.31 میلیارد یورو) و فرانسه (1.53 میلیارد یورو) ارزش بیشتری دارند. شرکت آماری «اوپتا» نیز پرتغال را پنجمین مدعی قهرمانی معرفی کرده و شانس قهرمانی رونالدو و همتیمیهایش را 7 درصد برآورد کرده است.
خود پرتغالیها نیز با اعتمادبهنفس از قهرمانی سخن میگویند و معتقدند توانایی کسب نخستین عنوان قهرمانی جهان در تاریخ فوتبال کشورشان را دارند. روزنامه «آبولا» به نقل از برونو فرناندس نوشته است: این تورنمنتی ویژه برای ماست؛ زیرا برای کشورمان بازی میکنیم. هدف اصلی تیم ملی پرتغال، قهرمانی در جام جهانی است. میخواهیم به فینال برسیم؛ فارغ از اینکه حریفمان چه تیمی باشد. تنها چیزی که به آن فکر میکنیم، پیروزی است.
فرناندس خود یکی از ستارههای اصلی پرتغال و از ارکان خط میانی قدرتمند این تیم است. پرتغال مجموعهای فوقالعاده از هافبکهای طراز اول را در اختیار دارد. فرناندس فصل گذشته با ثبت 21 پاس گل رکورد جدیدی در لیگ برتر انگلیس به جای گذاشت و در 37 بازی برای منچستریونایتد 9 گل و 22 پاس گل به ثبت رساند؛ آماری که کیفیت او را بهخوبی نشان میدهد.
در کنار او، دو ستاره پاریسنژرمن یعنی ویتینیا و ژائو نِوِس حضور دارند؛ زوجی هماهنگ که برای دومین فصل متوالی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شدند و ویتینیا نیز در تیم منتخب این رقابتها قرار گرفت. برناردو سیلوا، دیگر ستاره خط میانی پرتغال نیز پس از سالها حضور در منچسترسیتی در آستانه جدایی از جمع سیتیزنها قرار دارد. با توجه به کیفیت بازیکنان موجود، میتوان گفت پرتغال احتمالاً قدرتمندترین خط میانی این جام جهانی را در اختیار دارد.
در سایر خطوط نیز ستارههای فراوانی دیده میشوند؛ از دیگو کاستا، یکی از گرانترین دروازهبانان جهان گرفته تا نونو مندس و گونچالو راموس از پاریسنژرمن، روبن دیاس و ماتئوس نونس از منچسترسیتی، پدرو نتو از چلسی و بسیاری دیگر.
یکی دیگر از نقاط قوت پرتغال، هماهنگی بالای بازیکنان این تیم است. بسیاری از ملیپوشان این کشور در یک باشگاه بازی کردهاند یا سابقه حضور در تیمهای مشترک را دارند. بخش عمدهای از آنان نیز محصول آکادمیهای مطرحی همچون اسپورتینگ لیسبون و بنفیکا هستند. حتی در فوتبال عربستان نیز مسیر برخی از آنها به یکدیگر رسیده است؛ جایی که رونالدو و ژائو فلیکس در النصر همتیمی هستند.
ژوزه مورینیو درباره تواناییهای تیم ملی پرتغال گفته است: تیم ملی پرتغال توانایی انجام هر کاری را دارد. این تیم از نسلی فوقالعاده از بازیکنان بهره میبرد. آنها سال گذشته قهرمان لیگ ملتهای اروپا شدند. در سال 2016 نیز قهرمان اروپا شدند و بازیکنان فعلی حتی از آن نسل هم بهتر هستند. البته برزیلِ تحت هدایت کارلو آنچلوتی و آرژانتین نیز حضور دارند، اما پرتغال توانایی فتح جام جهانی را دارد.
پرتغال طی 10 سال گذشته موفق شده سه تورنمنت مهم ملی را فتح کند: یورو 2016 و دو دوره لیگ ملتهای اروپا. همچنین در مرحله نهایی لیگ ملتها، تیمهای قدرتمندی چون آلمان را با نتیجه 2 بر یک شکست داد و در فینال نیز اسپانیا را در ضربههای پنالتی از پیشرو برداشت. این نتایج نشان میدهد که پرتغال در شرایط فعلی توانایی شگفتیسازی در جام جهانی را دارد.
فرم رونالدو
کریستیانو رونالدو نیز فصل موفقی را در فوتبال عربستان پشتسر گذاشت. او در 37 مسابقه در تمامی رقابتها 30 گل به ثمر رساند و 5 پاس گل داد. برنده پنج توپ طلا همچنین سرانجام نخستین جام خود را با النصر کسب کرد؛ عنوانی که پس از هفت سال انتظار نصیب این باشگاه شد.
اکنون رونالدو با انگیزهای متفاوت به جام جهانی مینگرد: فتح تنها جام بزرگی که هنوز در کارنامهاش دیده نمیشود. روبرتو مارتینس، سرمربی پرتغال درباره انگیزههای این فوق ستاره گفته است: دوست داریم الگوی او را به بازیکنان جوان منتقل کنیم؛ زیرا رونالدو یک نمونه واقعی برای نسلهای بعدی است. در کادر فنی به این نتیجه رسیدهایم که کریستیانو برای رکوردهای فردی یا حتی عناوین خاص بازی نمیکند. او را باید با عطش بیپایانش تعریف کرد. فرقی نمیکند چه افتخاری کسب کند؛ رونالدو روز بعد همچنان تشنه موفقیت است و برای پیشرفت انگیزه دارد.
او در ادامه اظهار داشت: من با بازیکنان زیادی کار کردهام که لیگ قهرمانان اروپا یا توپ طلا را بردهاند، اما روز بعد انگیزه و اشتیاق خود را از دست دادهاند. چیزی که در رونالدو میبینیم، نمونهای از ذهنیتی کاملاً متفاوت است. معتقدم همین ویژگی نقش مهمی در طول عمر ورزشی او داشته است. البته ژنتیک، تمرینات سخت، مراقبت حرفهای از بدن و سبک زندگی او نیز در این مسیر مؤثر بودهاند.
رونالدو همچنان رکورددار بیشترین تعداد بازی ملی (226 مسابقه) و بیشترین تعداد گل ملی (143 گل) برای پرتغال است. با این حال، عملکرد او در تورنمنتهای بزرگ اخیر با انتقادهایی همراه بوده است. برای مثال او در پنج مسابقه یورو 2024 تنها یک پاس گل ثبت کرد و حذف پرتغال در مرحله یکچهارم نهایی تا حدی به ناتوانی او در تطبیق با نیازهای تاکتیکی تیم نسبت داده شد.
در جام جهانی 2022 نیز رونالدو در پنج بازی تنها یک گل از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند و پرتغال بار دیگر نتوانست از مرحله یکچهارم نهایی فراتر برود. با این حال، او پس از آن رقابتها بار دیگر توانسته کیفیت خود را نشان دهد. رونالدو در پنج بازی مقدماتی جام جهانی پنج گل به ثمر رساند و در مسیر قهرمانی پرتغال در لیگ ملتهای اروپا نیز برابر دانمارک، آلمان و اسپانیا گلزنی کرد تا نقشی تعیینکننده در موفقیت تیمش ایفا کرده باشد.
شاید گاهی غرور و میل همیشگی رونالدو به حضور در مرکز توجه به ضررش تمام شود. واقعیت این است که او در 41 سالگی دیگر مانند سالهای اوج خود خطرناک نیست و در جام جهانی نباید هیچ نقطه ضعفی در ترکیب تیم وجود داشته باشد. رونالدو نباید صرفاً به دلیل جایگاه تاریخی خود در ترکیب اصلی قرار بگیرد. با این حال، همتیمیهایش بهخوبی از جایگاه و عظمت کاپیتان خود آگاه هستند. روبن دیاس در این باره گفته است: «ما میخواهیم به رونالدو کمک کنیم تا جام جهانی را فتح کند.»
پرتغال بدون تردید یکی از مدعیان اصلی این دوره از رقابتهاست. آخرین رقص رونالدو میتواند به یک افسانه تبدیل شود؛ زیرا پرتغال امروز تیمی قدرتمند، منسجم است و شانس واقعی برای رسیدن به بزرگترین افتخار تاریخ فوتبال خودش را دارد.