جوان آنلاین: پایگاه خبری «النشره» لبنان در تحلیلی به قلم «محمد علوش» با عنوان «از ضاحیه تا تهران؛ پایان قواعد درگیری قدیمی و سرآغاز معادلات جدید»، آورده است: چند روز پیش، فرض غالب در بسیاری از پایتخت‌ها و مراکز تحقیقاتی این بود که ایران به واکنش مستقیم علیه اسرائیل روی نخواهد آورد. این باور وجود داشت که تهران تحت فشار تحریم‌ها و ملاحظات داخلی است و حتی اگر اسرائیل به بیروت حمله کند، خطر رویارویی آشکار را به جان نمی‌خرد.

به گزارش ایرنا، با این حال، پیامدهای تجاوز اسرائیل به ضاحیه بیروت این فرض را در هم شکست. ایران پاسخ داد و پاسخ آن نه کاملاً نمادین بود و نه اعلام جنگ تمام عیار، بلکه تلاشی جدی برای ایجاد یک معادله جدید بود: اگر اسرائیل دامنه حملات خود را گسترش دهد تا خطوط قرمز مورد نظر تهران در توافق آتش‌بس را شامل شود، آنگاه ایران خود وارد معادله خواهد شد.

این تحلیلگر بیان کرد: شلیک موشک‌ها حامل یک پیام سیاسی و استراتژیک دوگانه بود؛ پیام اول خطاب به (رژیم) اسرائیل این است که حاشیه مانوری که سال‌ها به آن عادت کرده بود، دیگر نامحدود نیست و هزینه دارد.

نکته و پیام دوم برای آمریکا این است که هرگونه تلاش برای تغییر شکل منطقه با زور یا تحمیل واقعیت‌های جدید به‌طور همزمان بر لبنان، غزه و ایران، می‌تواند منطقه را به سمت درگیری‌ای بکشاند که هیچکس نمی‌تواند سرعت آن را کنترل کند.

علوش با اشاره به تحرکات ترامپ و وانمود کردن اینکه به دنبال جلوگیری از درگیری بزرگ است، آورده است: سوال مطرح این است که آیا بنیامین نتانیاهو می‌تواند مستقل از اراده ترامپ عمل کند؟

منابع سیاسی معتقدند که رابطه بین این دو مرد پیچیده‌تر از تصویری است که اسرائیل را صرفاً به مجرایی برای خواسته‌های آمریکا تقلیل می‌دهد. نتانیاهو می‌داند که امنیت راهبردی رژیم اسرائیل، برتری نظامی ادعایی آن و توانایی آن برای انجام یک جنگ طولانی مرهون حمایت سیاسی، نظامی و اقتصادی آمریکا است؛ اما او همچنین می‌داند که هر رئیس جمهوری در آمریکا محاسبات خاص خود را دارد و نخست وزیر اسرائیل که با بحران‌های داخلی و چالش‌های سیاسی روبه‌رو است، گاهی اوقات ممکن است در تشدید تنش، وسیله‌ای برای تحمیل حقایق به متحد آمریکایی خود بیابد.

این تحلیلگر نوشت: این اولین باری نیست که نتانیاهو به گونه‌ای عمل کرده است که به نظر می‌رسد واشنگتن را در تنگنا قرار داده یا از خواسته‌های تاکتیکی آن فراتر رفته است. او بارها زمانی که معتقد بوده منافع فوری اسرائیل مستلزم فراتر رفتن از خواسته‌های دولت آمریکا است، این کار را انجام داده است.

با این حال، تفاوت امروز این است که حاشیه مانور بسیار محدود است و بنابراین منابع آگاه به امور باور ندارند که نتانیاهو بدون تأیید آمریکا، چه در حمله به ضاحیه بیروت و چه در پاسخ به حمله ایران، اقدام کرده باشد.

ایران نشان داد عبور از خطوط قرمز خود را تحمل نخواهد کرد

در ادامه گزارش النشره آمده است: پاسخ ایران، در را به روی تعدادی از سناریوها باز کرده است که تا همین اواخر بیشتر شبیه فرضیه‌های نظری به نظر می‌رسیدند. با این حال، پایان این دور از تشدید تنش، بدون ورود فوری به جنگ تمام عیار، به معنای بازگشت به وضعیت قبلی امور در منطقه نیست، بلکه نشان دهنده گذار آن به مرحله جدیدی بر اساس قواعد جدید درگیری است.

سناریویی که به نظر می‌رسد در این دور به‌طور موقت تحقق یافته است، مبتنی بر مدل «ضربات متقابل کنترل شده» است. اسرائیل حمله‌ای را آغاز می‌کند؛ ایران تلافی می‌کند و سپس میانجی‌های منطقه‌ای و بین‌المللی وارد عمل می شوند و درگیری را راکد نگه می‌دارند. این مدل به ایران اجازه می‌دهد تا نشان دهد که دیگر عبور از خطوط قرمز خود را بدون پاسخ تحمل نخواهد کرد، در حالی که اسرائیل نیز به نوبه خود، در این مرحله، هرچند نمادین، بازدارندگی را حفظ می‌کند.

این رسانه عربی در پایان نوشت: با این حال، موفقیت این سناریو در مهار دور فعلی، ثبات بلندمدت آن را تضمین نمی‌کند. معادلات جدید شکننده‌تر شده‌اند و حاشیه مجاز برای خطا بسیار کمتر از قبل است و لبنان یکی از این حاشیه‌های حساس است.

تا کنون، شواهد به فرضیه «مدیریت درگیری» نزدیک‌تر از حل مشکل است. به نظر می‌رسد نه اسرائیل قادر است گزینه‌های خود را با زور پیش ببرد و نه ایران حاضر به عقب‌نشینی از تثبیت معادلات جدید خود است. در همین حال، واشنگتن ترجیح می‌دهد تنش را در محدوده‌های قابل کنترل نگه دارد و منتظر توافقی باشد که رویارویی و برخورد را به تعویق می‌اندازد، اما آن را از بین نمی‌برد.