به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، لطیفه الحسینی نویسنده و روزنامه نگار لبنانی گفت: دولت در بحرین دشمن مستقیم خود را مشخص کرده است. طی ماههای اخیر، دست از تعقیب و بازداشت شهروندان شیعه به بهانههای صرفاً سیاسی، نه جنایی، برنداشته است. سیاست هدفگیریها اکنون علیه یک طیف مشخص در کشور، آشکار و عیان شده است. در جریان تجاوز صهیونیستی-آمریکایی به ایران و پس از آن، وزارت کشور لیستی از افراد تحت تعقیب را به جرم همدردی با ایران یا اعتقاد به ولایت فقیه، گردآوری کرده است.
وی افزود: کسانی معتقدند که این رویکرد برای سرپوش گذاشتن بر مصیبت درگیر کردن کشور در پروژههای جنگی آمریکاییها در منطقه است؛ با این حال، نتیجه آن منجر به مظلومیتی فاحش میشود که تنها به یک طیف ملی مشخص محدود شده؛ طیفی که صبح و شب در حال متهم شدن به شیطنت و خیانت است.
الحسینی ادامه داد: پس از مرحله سال ۲۰۱۱ و سختتر شدن مشت آهنین امنیتی در داخل، دولت برای بهبود وجهه خود در برابر افکار عمومی غرب و سازمانهای جهانی حقوق بشر، دست به تبلیغات گستردهای با عنوان «همزیستی با دیگری» و «مدارا» زد؛ اما عملکرد آن در تمام این سالها ثابت کرد که «ذات نایافته از هستی بخش، کی تواند که شود هستی بخش» و کسی که به عصای امنیتی ایمان دارد، نمیتواند شریک دیگری برای خود در کشور را بپذیرد.
وی اشاره کرد: در پی تشدید بازداشتها در بحرین طی سه ماه اخیر، لازم است وضعیت بازداشتها و سناریویی که در انتظار بحرینیهاست، از حقوقدانان جویا شویم.
باقر درویش، رئیس «انجمن حقوق بشر بحرین» که فوران بازداشتهای روزانه در داخل بحرین را رصد میکند، در گفتگو با پایگاه خبری «العهد» میگوید: از ابتدای جنگ علیه ایران، یعنی از فوریه (بهمن ماه) تا امروز، ما ۴۷۴ مورد بازداشت خودسرانه را ثبت کردهایم که در میان آنها ۷ زن، حداقل ۲۷ کودک و بیش از ۴۰ عالم دینی بحرینی حضور دارند.
به گفته درویش، شیوه هدفگیری و ساختن پروندههای امنیتی نشان میدهد که اقدامات صورتگرفته توسط حاکمیت، کینهتوزانه است و قطعاً در جامعه حقوقی بینالمللی، مدافعی نخواهد داشت.
او معتقد است: کسی که به تضعیف حاکمیت ملی متهم است، خودِ حاکمیت است که با اجازه دادن به مصادره جزئی حاکمیت امنیتی از طریق ناوگان پنجم آمریکا و نقش آن در جنگ تجاوزکارانه علیه جمهوری اسلامی ایران، آن را زیر پا گذاشته است.
درویش درباره اتهامات اخیر علیه بازداشتشدگان اشاره کرد که کسی که با پروژههای عادیسازی روابط با اسرائیل مخالف است، نباید برای اثبات ملیگرایی خود تلاش کند، بلکه آن کسی باید پاسخگو باشد که حاکمیت ملی را در خدمت منافع آمریکا و اسرائیل برای تجزیه منطقه، قربانی میکند.
وی با تأکید بر اینکه تبعیض مذهبی در بحرین از ابزارهای کینهتوزی سیاسی است که حاکمیت هرگاه بخواهد انتقام بیشتری بگیرد از آن استفاده میکند، تصریح کرد که برخی از زندانیان عقیدتی در موارد بسیاری از انجام شعائر دینی خود محروم بودهاند؛ برای مثال، یکی از روشنترین نمونههای اخیر، ممنوعیت برگزاری نماز جمعه مرکزی در مسجد امام صادق (علیه السلام) در منطقه الدراز است، چرا که خطبههای نماز جمعه با فلسطین و لبنان ابراز همبستگی میکرد.
به گفته درویش، در بحرین، تا زمانی که رسانههای تحریکآمیزی وجود دارند که وظیفهشان تحریف حقیقت است، حاکمیت هیچ مشکلی با آشکار بودن تبعیض مذهبی ندارد.
پایان دادن به وضعیت سنتی فعالیت اسلامی در بحرین
درویش درباره طرح دولت توضیح میدهد که حاکمیت در حال اجرای پروژهای وسیعتر از ضربات امنیتی است که طی ۱۵ سال گذشته انجام داده است. طبق برآوردهای اولیه و بر اساس آنچه در اظهارات وزیر کشور آشکار شده، دایره پروژه جدید وسیعتر از گزارش بندر (صلاح البندر، مشاور سابق در دیوان پادشاهی، که در سال ۲۰۰۶ افشا شد و شامل مکانیسمهای حذف شیعیان بود) است.
او افزود: ما در برابر یک کمپین ریشهکنی تمام عناصر قدرت جامعه شیعه در بحرین هستیم؛ کمپینی که مکانیزمهای فعالیت اسلامی را که سالها مستقل باقی مانده بودند و قوانین بینالمللی نیز آن را تضمین کردهاند، هدف قرار داده است. این موضوع توضیح میدهد که چرا موج اول سرکوب، بزرگان علمای طایفه، امامان جمعه و جماعت، مدیران حوزههای علمیه و نمایندگان مراجع دینی در نجف اشرف و قم مقدس را هدف گرفت. آنها میخواهند وضعیت سنتی فعالیت اسلامی در بحرین را پایان دهند و به حالتی منتقل شوند که مؤسسه دینی کاملاً تحت سیطره دولت درآید و آن را به مدلی از “واعظان سلاطین” تبدیل کنند. اهداف بلندمدت است و ممکن است حاکمیت قبل از محرم، ما را با گامهای بیشتری غافلگیر کند.
عاشورا… هدف بعدی
درویش در اینجا توضیح داد که تصمیم حاکمیت در مورد اوقاف جعفری، نشانهای از نیات آن برای ایام عاشورا (ماه محرم) میدهد. آنها با بازداشت خطبا، مداحان و فعالان موکبها شروع کردهاند و تردیدی نیست که میخواهند بر محتوای گفتمان دینی عاشورایی، اشعار موکبها و تمام شرایط برگزاری مراسم از جمله زمانبندی و غیره کنترل داشته باشند. اما کسی که پیشینه طولانی از تجربه در بحرین دارد، قدرت رویارویی با این چالشها را نیز دارد.
درویش در این زمینه آنچه را که بحرینیها در دهه هشتاد با آن مواجه شدند، یادآوری میکند؛ زمانی که موکبها هدف قرار گرفتند و این به یکی از صحنههای رویارویی دینی و سیاسی با حاکمیت تبدیل شد.
در پایان، درویش درباره سناریوی آینده در بحرین گفت: دستگاه قضایی در مجازاتها و احکام صادره بر اساس اتهاماتی که برای بازداشتشدگان پروندهسازی شده، سختگیری خواهد کرد.
وی این را ناشی از اقدامات امنیتی و قضایی میداند که حاکمیت از روز اول به آن متوسل شده است، همچنین ناشی از بیانیههای دادستانی کل در محاکمات رسانهای پیش از دادگاه، سیاسیکاری قضایی و استفاده ابزاری از دادستانی جرایم تروریستی است.