بر اساس اطلاعات رسیده، هم‌زمان با همه اتفاقات گفته شده، کنترل جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز ادامه دارد و هر ترددی از این آبراهه، با مجوز نیروهای مسلح و با پرداخت عوارض یا درنظرداشت برخی مصالح انجام می‌شود.
«محسن زنگنه» عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی در همین زمینه گفت: در حال حاضر از هر کشتی عبوری از تنگه هرمز به‌طور میانگین بین ۱.۵ تا ۲ میلیون دلار دریافت می‌شود.
علی نیک‌زاد، نایب‌رییس مجلس نیز اردیبهشت‌ماه سال جاری در سفر اعضای کمیسیون عمران به بندرعباس و بازدید از تنگه هرمز، از تدوین طرح مدیریت تنگه هرمز در ۱۲ بند خبر داده بود.
بر اساس اخباری که برخی خبرگزاری‌ها منتشر کردند، برای اجرای این طرح، مجموعه‌ای با همکاری وزارت اقتصاد و تحت نظارت شورای عالی امنیت ملی تشکیل شده است. مبالغ دریافتی نیز مطابق قانون بودجه به خزانه واریز و در محل‌های تعیین‌شده هزینه می‌شود.
بخشی از این پرداخت‌ها نقدی نیست و در قالب تتر، کالا یا تهاتر انجام می‌شود به‌طوری که برخی کشتی‌ها به‌جای پرداخت پول، کالا یا خدمات ارائه می‌کنند و ارزش آن از مبلغ قابل پرداخت کسر می‌شود.
چند روز قبل «شیخ سعود بن عبدالرحمن آل ثانی»، معاون نخست‌وزیر قطر، در یک کنفرانس دفاعی آسیایی در سنگاپور گفته بود که عوارض موقت برای تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز قابل‌مذاکره است و می‌تواند به احیای عبور و مرور عادی از این آبراه کلیدی کمک کند. آنچه که در این میان قابل‌توجه و برای مردم ایران بسیار ارزشمند است این است که کشورهای عرب حاشیه جنوبی خلیج فارس، قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای چون روسیه، چین، ژاپن و اتحادیه اروپا همزمان با آغاز مجدد تنش و درگیری بین ایران و آمریکا مخالف هستند ضمن این‌که ترجیح می‌دهند با این خط قرمز تهران یعنی دریافت عوارض از کشتی‌ها توسط تهران نیز کنار بیایند. دونالد ترامپ و برخی مقامات دولت وی چون «مارکو روبیو» وزیر امور خارجه و «پیت هگست» وزیر جنگ بارها در نمایش‌های کلامی و رتوریک با هر نوع اقدام تهران برای دریافت عوارض و کنترل آن مخالفت کردند و آن را رد کردند اما حقیقت این است که آنان نیز خود را در برابر عمل انجام‌شده می‌بینند و توانی برای این اقدام ایران در خود نمی‌بینند و بی‌راه نیست اگر بگوییم آمریکا نیز آن را پذیرفته است و دیر یا زود با آن کنار خواهد آمد.
آنچه که امروز از نظر مردم مهم است دو نکته است. نخست این‌که تهران در جریان مذاکراتی که این روزها به شدت جریان دارد، مطلقاً از این حق خود کوتاه نیاید و بر ادامه این روند به‌عنوان نظم و نظامی جدید، تأکید کند.
نکته دوم که به اندازه اولی مهم است این است که با توجه به حجم تخریب زیرساخت‌های مدنی از بیمارستان و مدرسه تا منازل شخصی مردم، ارقام دریافتی به‌طور شفاف به خزانه دولت واریز شود و در مسیر بازسازی به کار گرفته شود.
با توجه به این‌که حملات آمریکا به برخی زیرساخت‌های نظامی و غیرنظامی همچنان ادامه دارد، هنوز گزارش دقیقی از حجم خرابی‌ها تهیه نشد اما کاملاً واضح است که این تخریب‌ها چند برابر جنگ هشت ساله است و برای ساخت آن نیاز به پول و اعتبار داریم و عوارض تنگه هرمز یکی از در دسترس‌ترین این منابع است.
اگر طی چند دهه گذشته آمریکا نظمی جهانی بنیاد نهاد و از همه کشورهای منطقه جبراً می‌خواست برابر این نظم و نسق عمل کنند، امروز شاهد هستیم در سایه حماقت ترامپ و نتانیاهو، جمهوری اسلامی ایران نظمی جدید در منطقه مستقر کرد که همه کشورهای منطقه و جهان چاره‌ای جز موافقت و همراهی با این نظم جدید ندارند و این اتفاق، تنها یکی از نتایج جنگی بود که آمریکا و اسراییل با هدف براندازی نظام جمهوری اسلامی در روز شنبه ۹ اسفند به راه انداختند.