شناسهٔ خبر: 78336355 - سرویس علمی-فناوری
نسخه قابل چاپ منبع: ایتنا | لینک خبر

آغاز فاز نخست پایگاه ماه ناسا با قراردادهایی به ارزش صدها میلیون دلار

ناسا رسماً گام نخست برای احداث یک پایگاه دائمی روی ماه را برداشت و قراردادهایی به ارزش صدها میلیون دلار را برای ساخت فرودگر، مریخ‌نورد و پهپاد با چهار شرکت آمریکایی منعقد کرد. این اقدام، کمتر از دو ماه پس از رکوردشکنی مأموریت آرتمیس ۲ در مدار ماه آغاز شده و مسیر را برای فرود فضانوردان تا سال ۲۰۲۸ هموار می‌سازد.

صاحب‌خبر - سازمان فضایی آمریکا (ناسا) در چارچوب برنامه‌ بلندپروازانه‌ خود برای ایجاد یک پایگاه گسترده بر روی ماه، رسماً فراخوان ارائه‌ نمونه‌های اولیه از سامانه‌های فرودگر، مریخ‌نورد و پهپاد را منتشر کرده است. این اقدام کمتر از دو ماه پس از آن صورت می‌گیرد که مأموریت «آرتمیس ۲» رکوردی تازه در گردش به دور ماه به ثبت رساند.

به گزارش ایتنا، ناسا روز سه‌شنبه، طی اعلامی رسمی، از آغاز فاز نخست برنامه‌های مربوط به پایگاه قمری خود خبر داد و قراردادهایی به ارزش صدها میلیون دلار را با چهار شرکت آمریکایی منعقد کرد.

بر اساس این قراردادها، شرکت «بلو اوریجین» متعلق به جف بزوس، دو فرودگر فضایی را تأمین خواهد کرد تا مریخ‌نوردها را در منطقه‌ای نزدیک به قطب جنوب ماه به سطح این کره منتقل کند. این وسایل نقلیهٔ قمری توسط دو شرکت «آسترولب» و «لونار اوتپست» ساخته می‌شوند. همچنین شرکت «فایرفلای اروسپیس» که سال گذشته موفق به فرود بر سطح ماه شد، نخستین پهپادها را به مقصد ماه ارسال خواهد کرد.

تمامی این تجهیزات پیش از نخستین فرود سرنشین‌دار برنامه‌ آرتمیس بر سطح ماه، که در ابتدا برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده بود، به ماه منتقل خواهند شد.

در جریان مأموریت «آرتمیس ۲» در آوریل گذشته، چهار فضانورد در مداری به دور ماه پرواز کردند و به نقاطی دورتر از فضا دست یافتند که پیشتر فضانوردان پروژه‌های آپولو در اواخر دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی تجربه کرده بودند.

ناسا اکنون برنامه‌ریزی کرده است که مأموریت «آرتمیس ۳» را در نیمه‌های سال ۲۰۲۷ اجرا کند و به دنبال آن، در نخستین فرصت ممکن و حداکثر تا سال ۲۰۲۸، دو فضانورد را بر سطح ماه فرود آورد.

فاز دوم پروژه‌ی پایگاه قمری، که از سال ۲۰۲۹ تا اوایل دهه‌ ۲۰۳۰ میلادی ادامه خواهد داشت، به ساخت زیرساخت‌های دائمی از جمله شبکهٔ تأمین انرژی برق اختصاص خواهد یافت.

در خصوص زمان آماده‌شدن این پایگاه برای پذیرش فضانوردان در بازه‌های زمانی طولانی و اسکان آن‌ها در اقامتگاه‌های دائمی تخصصی، انتظار می‌رود این مرحله در دهه‌ی ۲۰۳۰ میلادی و به عنوان بخشی از فاز سوم تحقق یابد.