به گزارش جماران به نقل از الجزیره، تنش بین ایالات متحده و ونزوئلا در حال افزایش است، در سایه نشانه هایی از انتقال دو طرف به مرحله جدیدی از تقابل که در آن ابعاد امنیتی، نظامی و اقتصادی در هم تنیده شده و امیدهای های متقابل بین واشنگتن و کاراکاس در مورد شکل درگیری و مرزهای مورد انتظار آن در هم تنیده شده است.
گزارش فرح الزمان شوقی از ویژگی های این مرحله پرده بر می دارد که در آن گزینه های احتمالی آمریکا متعدد است و با آمادگی های ونزوئلا همپوشانی دارد که تهدیدهای خارجی را دلیلی برای بالا بردن سطح بسیج و تقویت مقاومت طولانی مدت می داند.
به گفته مقامات آمریکایی، به نظر می رسد ایالات متحده مصمم است از ابزارهای متنوع تری برای متوقف کردن آنچه که آن را جریان فزاینده مواد مخدر به سمت سرزمین های خود می داند، استفاده کند، در حالی که نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، سقف سخنان خود را بالا می برد و اعلام می کند که کشورش قادر به مقابله با فشارها و عملیات احتمالی در هر شکل آن است.
رویترز به نقل از مقامات آمریکایی می نویسد که عملیات علیه ونزوئلا وارد مرحله جدیدی شده است که بر تاکتیک های مختلف تکیه دارد، که مهمترین آنها گسترش عملیات مخفیانه ای است که به گفته برخی منابع، توسط سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا رهبری می شود.
این عملیات متکی به جمع آوری اطلاعات و انجام ماموریت های ویژه در میدان، علاوه بر ایجاد زمینه برای عملیات دیگری است که دامنه آن -به گفته برخی- ممکن است با تکیه بر تجربه اطلاعاتی طولانی واشنگتن در آمریکای لاتین به تلاش برای سرنگونی رئیس جمهور مادورو برسد.
حملات زمینی
طبق گزارش واشنگتن پست به نقل از مقامات آمریکایی سناریوی دوم به احتمال انجام حملات زمینی در داخل ونزوئلا پس از هدف قرار دادن کشتی ها اشاره دارد، با امکان همزمانی آن با حملات هوایی به سایت های نظامی یا تأسیساتی که واشنگتن آنها را به تولید و قاچاق مواد مخدر متهم می کند.
این افراد ترجیح می دهند که مداخله نظامی -در صورت وقوع- محدود باشد و ممکن است زمینه را برای پیاده کردن نیرو فراهم کند که سازمان اطلاعات آمریکا از طریق اطلاعات و همراهی عملیاتی در میدان، شرایط موفقیت آن را فراهم می کند.
سناریوی سوم عبارت است از افزایش فشار اقتصادی از طریق ادامه تحریم ها و طبقه بندی «کارتل خورشیدها» در زمره گروه های «تروریستی»، که شبکه ای است که واشنگتن افسران و مقامات ونزوئلایی را به راه اندازی آن متهم می کند، آمریکا از این طریق امیدوار است دارایی های مادورو را تضعیف کند و به پایه های اساسی اقتصادی این کشور آسیب بزند.
گزینه دیپلماتیک نیز در میان احتمالات مطرح شده وجود دارد، زیرا مقامات آمریکایی به وجود مذاکرات مستقیم با دولت ونزوئلا اعتراف کردند که ممکن است روزنه ای برای جلوگیری از تقابل نظامی گسترده یا طولانی مدت بین دو طرف باشد.
برنامه های کاراکاس
در مقابل، کاراکاس از طریق برنامه های متعددی با سناریوهای آمریکا برخورد می کند که رویترز ویژگی های آن را از منابع منطبق نقل کرده است، که مهمترین آنها اتخاذ استراتژی «جنگ چریکی» است که واحدهای کوچک نظامی را در عملیات مقاومت گسترده شرکت می دهد.
منابع امنیتی ونزوئلا اشاره می کنند که حدود 60 هزار پرسنل از ارتش و گارد ملی آماده انجام یک جنگ مقاومت طولانی هستند، در حالی که مادورو تاکید می کند که 8 میلیون غیرنظامی در حال آموزش برای دفاع از کشور در صورت لزوم هستند.
دولت کاراکاس همچنین به استراتژی «ایجاد هرج و مرج» از طریق مشارکت دادن سازمان اطلاعات و گروه های مسلح از طرفداران حزب حاکم متکی است، که سازوکاری است که اپوزیسیون معتقد است هرگونه مداخله خارجی را پیچیده کرده و صحنه میدانی را به طور گسترده مختل می کند.
منابع امنیتی تعداد شرکت کنندگان در این سناریو را بین 5 تا 7 هزار نیرو از سازمان اطلاعات و حامیان حزب حاکم تخمین می زنند، در چارچوب آنچه کاراکاس آن را ایمن سازی جبهه داخلی در برابر تلاش های نفوذ یا برهم زدن ثبات توصیف می کند.
در حالی که ایالات متحده بر کاهش توانایی های نظامی ونزوئلا و ضعف وفاداری در داخل نهادهای امنیتی شرط بندی می کند، دولت به استراتژی مقاومت طولانی مدت متکی است که هزینه هرگونه مداخله خارجی را بالا و پیچیده می کند.