آنان که گول ظاهر انتخابات کشورهای غربی را میخورند وپای انتخابات کشوری نظیرترکیه را به میان میکشند، بدانند که هیچ سیستم انتخاباتی آزادتر از سیستم انتخاباتی جمهوری اسلامی وجود ندارد.
دلیل این ادعا هم اینکه در انتخابات کشوری نظیرترکیه شاهد هستیم که هیچ کدام از نامزدها ازخطوط قرمز ترسیم شده که در چارچوب منافع ملی این کشورتعریف شده اند اجازه عبورندارند. بطورمثال مخالفت و سرکوب پ. ک. ک برای همهی نامزدها یک اصل وخط قرمز است،
این درحالی است که درکشورما برخی افراد وابسته به جریانهای سیاسی برای کسب رای مخالفین نظام وتصاحب کرسی قدرت ازخطوط قرمزنظام، منافع ملی وآرمانهای انقلاب اسلامی به راحتی و به هرقیمتی عبورمی کنند و وکیل مدافع معدومین گروهک نفاق میشوند.
تاسف آوراست که بگوییم، اما باید اقرار کرد که مواضع و رفتار برخی جریانهای سیاسی و فعالین سیاسی که خود را درچارچوب و داخل مجموعه نظام تعریف کرده اند با مواضع اپوزیسیون وگروهکهای معاند همخوانی، هماهنگی واشتراکات فراوانی دارد.
بدیهی است جریانهای سیاسی باید یکی از این دو گزینه را انتخاب کنند یا اپوزیسیون باشند وخارج از چارچوب وشاکلهی نظام قراربگیرند که در این صورت تکلیف نظام با آنان مشخص است و یا به عنوان جریان سیاسی داخل نظام ومعتقد به اصول قانون اساسی وآرمانهای انقلاب اسلامی پایبند باشند. چرا که از قدیم گفته اند نمیشود هم طبل زن یزید باشی وهم علمدار حسین (ع)
واقعیت این است که دوران بزن در روهای سیاسی وانتخاباتی تمام شده است و اینگونه نیست که هنوز جوهرمهرتایید صلاحیت فردی خشک نشده باشد بگوید من فلان اصل قانون اساسی را قبول ندارم و یا نظام جمهوری اسلامی را به همه پرسی بگذاریم!
نظر شما