نتایج آرای انتخابات آمریکا، بالاخره بعد از چند روز کشمکش و گمانهزنی به ایستگاه آخر رسید و "جو بایدن" منتخب مردم آمریکا معرفی شد، اما آنچه که در ایران رقم خورد، انکار اثرگذاری انتخابات ایالات متحده بر مسائل سیاسی و اقتصادی از سوی برخی فعالان سیاسی و پیگیری مداوم مردم برای کسب اطلاع از نتیجه انتخابات بود.
"کوروش احمدی" تحلیلگر ارشد مسائل سیاست خارجی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره دوگانگی سخن مسئولان و رفتار مردم در برخورد با مساله انتخابات ایالات متحده، اظهار داشت: جواب دادن به این سوال طبعا آسان نیست. شاید اینطور بشود گفت که مردم و مسئولان در این مورد خاص چون هر یک از نقطه عزیمت متفاوتی با این موضوع برخورد میکنند، به نتایج متفاوتی نیز میرسند. مقامها شاید از منظر حل قطعی و نهایی مشکلات موجود سخن میگویند و طبعا نظرشان در این مورد که سیاست دولتهای خارجی در این رابطه تعیینکننده نیست، درست است.
وی افزود: قطعا این حرف درستی است که راه حل مشکلات ما در داخل است و این مشکلات باید در داخل و به دست طیفهای مختلف جامعه و نمایندگان آنها حل و فصل شود. از سوی دیگر مردم با ملاحظه تحریم و اثرات آن بر زندگی روزمره، امیدوار هستند که رفع یا کاهش خصومت با خارج و رفع احتمالی تحریمها سبب گشایشی در امور شود. اینکه مردم بسیار پیگیر انتخابات آمریکا بودند و برخی چند شب نخوابیدند، اصلا تحول سالمی نیست.
احمدی تاکید کرد: چرا باید شرایطی ایجاد شده باشد که مردم تا این حد نسبت به تحول در یک کشور خارجی حساس باشند؟ البته این واکنش مردم ریشه در تجربیات آنها دارد؛ مثلا همین اواخر با کرونا گرفتن ترامپ، دلار ۱۲۰۰ تومان سقوط کرد و چند روز بعد با بهبود حال او در همان حدود افزایش یافت؛ با این وصف عجیب نیست که اصل ماندن یا رفتن او تا این حد ایجاد حساسیت کرده باشد. البته این برداشت لزوما درست نیست و ممکن است چند هفته بعد مشخص شود که وضعیت دلار بیش از آنکه ناشی از سیاستهای واشنگتن باشد، ریشه در سیاستهای اقتصادی تهران دارد.
این کارشناس ارشد مسائل سیاست خارجی درباره اینکه برخی رسانهها تلاش میکنند این فضا را ایجاد کنند که بایدن به معنای امید است و از نظر برخی هم چندان مطلوب نیست، با این تفاسیر آیا آمدن بایدن در عرصه سیاست آمریکا میتواند تغییری بنیادین در ساختار روابط دو کشور ایجاد کند؟، خاطرنشان کرد: اینکه رسانههای اصلاحطلب کداماند و رسانههای مستقل کدام و اصولگرایان کدامند و آیا چنین گفتند یا نگفتند را من خیلی اطلاع ندارم. اما از برخی شخصیتها نیز شنیدهایم که با آمدن بایدن مردم امیدوار خواهند شد.
وی افزود: اگر واقعبینانه نگاه کنیم، صرف اینکه بایدن ممکن است اهل تعامل سازنده با ایران باشد و صرفا از موضع دیکته کردن با ایران برخورد نکند، میتواند برای تعامل سیاسی بین دو کشور راهگشا باشد و حداقل این یک مانع به این ترتیب از سر راه برداشته شود، اما موانع دیگر چه؟ لذا صرف روی کار آمدن بایدن کافی نیست.
این کارشناس مسائل بینالمللی با بیان اینکه اختلافات دو کشور در تار و پود سیاستشان تنیده شده و هر طیفی از جامعه آمریکا و سیاستمداران آن کشور دیدگاههای خاص خود را در این مورد دارند، گفت: در ایران نیز به طریق اولی چنین است. گشودن راهی هموار از دل این همه دشواریها طبعا کار آسانی نخواهد بود و ممکن است، مستلزم صرف وقت و انرژی زیادی باشد. بعلاوه، بسیاری دیگر نیز در این قضیه، اغلب بطور نابجا، مدعی سهمی برای خود هستند.
به گفته احمدی اروپا، روسیه، چین و کشورهای منطقه، از این قبیلاند. برخی نیز که مشکل مستقیم با ایران ندارند، مایل نیستند که روابط ایران و آمریکا رو به بهبود بگذارد، چرا که از این رهگذر طی این ۴۲ سال تنش نانها خوردهاند و از خاک سیاه برخاستهاند. حال چرا باید به چیزی متفاوت از این، راضی شوند؟
وی در پاسخ به این پرسش که با توجه به اینکه اغلب روسای.جمهور دموکرات آمریکا تحریمهای سنگینی را علیه ایران اعمال کردهاند و از سویی گفته میشود بایدن ادامه دهنده راه اوباما است، آیا باید شاهد تسهیل در روابط ایران و آمریکا بود و یا منتظر تحریمهای جدید باشیم؟، گفت: سنگینترین تحریمها در زمان اوباما مانند تحریم بانک مرکزی و تحریم بنزین و مانند آن توسط کنگره اعمال شد و حتی اوباما کوشید تا مانع شود، اما نتوانست. یعنی با توجه به صددرصد بودن رای سنا در این موارد، وتوی مصوبه توسط اوباما میتوانست به سادگی توسط کنگره رد شود؛ برخی این فرض را دارند که بایدن میخواهد بدون قید و شرط به برجام برگردد که البته به نظر من فرض درستی نیست.
این کارشناس مسائل سیاست خارجی تصریح کرد: اگر این فرض را درست بدانیم، سوال این است که اولا کنترل سنا در دست چه حزبی خواهد بود؟ ثانیا هم حزبیهای بایدن چه واکنشی از خود نشان خواهند داد؟ چون میدانیم ۴ سناتور دموکرات در زمان اوباما مخالف برجام بودند و به آن رای منفی دادند؛ بعلاوه اینکه فعلا ترامپ تا ۲۰ ژانویه رئیس جمهور است و پمپئو وزیر خارجه و سنا در کنترل جمهوریخواهان و میتوانند در این فاصله خباثتهایی نشان دهند و کار را بسیار مشکلتر کنند.
∎
نظر شما