به گزارش خبرگزاری اقتصادایران،فرانک والتر اشتاینمایر وزیر امور خارجه آلمان هم اکنون در سوئیس به سر می برد تا در معادله نهایی مربوط به مذاکرات هسته ای ایران و اعضای 1+5 نقش خاص خود را ایفا کند. اظهارات اخیر اشتاین مایر در خصوص مذاکرات هسته ای از ابعاد مختلفی قابل تامل است. وی در این خصوص می گوید:
"در حال برداشتن آخرین قدم ها هستیم که البته قدم های سخت و دشواری است. به بازی فینال رسیده ایم. سالها مذاکره سخت و طولانی داشتیم. ... امیدوارم در ساعات و روزهای آینده به نتایجی برسیم که باعث آرامش منطقه شود،منطقه ای که خود به خود ناآرام است."
به نظر می رسد وزیر امور خارجه آلمان نیز به مانند دیگر وزرای امور خارجه کشورهای اروپایی، علاقه وافری نسبت به ربط دادن مذاکرات هسته ای به وقایع جاری در منطقه و نظام بین الملل دارد. به عبارت بهتر، اشتاین مایر هنوز از مذاکرات هسته ای ایران و اعضای 1+5 به عنوان یک پرونده مجزا و متغیری مستقل از دیگر پدیده های بین المللی یاد نمی کند. این خود اصلی ترین ضعف مقامات اروپایی در معادله پیچیده و چند مجهولی شکل گرفته است. جمهوری اسلامی ایران بارها اعلام کرده است که پرونده هسته ای مقوله و پرونده ای کاملا مجزا و مستقل محسوب می شود و ارتباطی میان آن و دیگر وقایع و پدیده های جاری در نظام بین الملل متصور نیست.با این حال، وزیر امور خارجه آلمان در همین مسیر نیز به صورتی عامدانه آدرس و نشانه ای کاملا نادرست به مخاطبان و افکار عمومی ارسال کرده است.
اشتاین مایر پس از بیان مقدمه ای در خصوص پیچیدگی و اهمیت دور اخیر مذاکرات هسته ای، موخره سخنان خود را متوجه منطقه خاورمیانه کرده است. وی رسیدن ایران و اعضای 1+5 به توافق هسته ای را مقدمه ای برای ایجاد آرامش در منطقه می داند، منطقه ای که به صورت ذاتی ناآرام است. اظهارات وزیر امور خارجه آلمان از دو جنبه قابلیت نقد و بررسی دارد:
نخست اینکه ایجاد آرامش در منطقه در گروی رسیدن جمهوری اسلامی ایران و اعضای 1+5 به توافق هسته ای نیست. تنها طی روزهای اخیر و در حالی که مذاکرات هسته ای دو طرف در حال برگزاری بود، کشورهای مرتجع عربی با حمایت رژیم اشغالگر قدس و ایالات متحده و دیگر کشورهای غربی حملات ددمنشانه و وقیحانه خود را به ملت یمن آغاز کرده اند. همچنین بحرانهای مزمنی که در منطقه و در کشورهایی مانند بحرین، فلسطین،لبنان، عراق و سوریه می گذرد جملگی معلول و مرهون نقش آفرینی مستقیم کشورهای غربی و متحدان عربی مرتجع آنها مانند عربستان سعودی است. همچنین بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس و ملک سلمان پادشاه عربستان سعودی به همراه افرادی مانند رجب طیب اردوغان رئیس جمهور دیکتاتور ترکیه جملگی حکم کانونها و افراد بحرانسازی در منطقه را دارند. در چنین شرایطی، ایجاد و ترسیم ارتباط میان "صلح در خاورمیانه" با " به نتیجه رسیدن مذاکرات هسته ای" شیطنتی سیاسی از سوی افرادی مانند اشتاین مایر محسوب می شود.
نکته دوم و مهم تر اینکه پیش فرض اصلی اشتاین مایر در خصوص " وجود بحران های ذاتی در خاورمیانه" نیز نادرست است. خاورمیانه به صورتی ذاتی منطقه ای بحرانی نیست و بحرانهای جاری در آن جملگی اکتسابی می باشد. شاید بهتر باشد آلمان در خصوص افزایش صادرات تسلیحاتی خود به کشورهای عربی دیکتاتور منطقه و ترغیب غیر مستقیم آنها نسبت به کشتار مردم انقلابی و مسلمان در کشورهایی مانند بحرین و یمن و سوریه و عراق بیشتر توضیح دهد.
اگر منطقه خاورمیانه طی دهه های اخیر درگیر بحران بوده است، این بحران از جنس ذاتی و درونزا نبوده و عوامل بیرونی و خارجی در تولید و استمرار آن نقش گسترده ای داشته اند. چندی پیش هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده آمریکا اذعان کرد که کشور متبوعش به همراه کشورهای عضو اتحادیه اروپا ، گروه داعش را در سال 2013 میلادی تاسیس کرده و بی صبرانه در انتظار اعلام فعالیت آشکار آن بوده اند.
آلمان نیز به عنوان یکی دیگر از کشورهای اروپایی مهم در این معادله خونین نقش داشته است. همکاری های امنیتی مستمر برلین و واشنگتن این روند را تقویت کرده است. در جریان افشاگری های اداوارد اسنودن شاهد پرده برداری از همکاری های جاسوسی مشترک آمریکا و آلمان در خاورمیانه و دیگر نقاط جهان و حتی در داخل کشورهای اروپایی بوده ایم. طی سالهای اخیر و با حضور آنگلا مرکل در راس معادلات سیاسی و اجرایی برلین، نقش آفرینی منفی آلمان در منطقه افزایش یافته است. این نقش آفرینی سلبی خود را در موارد متعددی نشان داده است. در جریان کشتار کودکان و زنان بی دفاع در نبرد 51 روزه غزه، آنگلا مرکل حکم یکی از اصلی ترین حامیان رژیم کودک کش نتانیاهو را در خاک اروپا ایفا کرد تا بر همگان مشخص شود که میان حزب دموکرات مسیحی آلمان و حزب لیکود در اسرائیل ارتباطی مستمر و پیوسته وجود دارد.
در چنین شرایطی اظهارات اشتاین مایر در خصوص وجود بحرانهای ذاتی در خاورمیانه بیش از پیش مضحکانه و دروغین به نظر می رسد. در چنین شرایطی بهتر است مقامات آلمانی ( اعم از دموکرات مسیحی یا سوسیال دموکرات ) به جای دروغ پردازی در خصوص بحرانهای جاری در خاورمیانه، دخالتهای وقیحانه خود و شرکای غربی برلین را در کشتار مردم بیگناه در منطقه متوقف سازند.
نظر شما