شناسهٔ خبر: 57444284 - سرویس سیاسی
نسخه قابل چاپ منبع: جهان صنعت | لینک خبر

معیشت و شفافیت؛ شاید وقتی دیگر!

لابلای خبرهای ترسناک از کرونا، خبرهای نتیجه انتخابات مجلس یازدهم در دوم اسفند ۹۸ هم کم‌کم منتشر می‌شد. نهایتا همزمان که کرونا در کشور کارش را آغاز کرده بود، مشخص شد که مجلس یازدهم به صورت مطلق در دست اصولگرایان است؛ اصولگرایانی که مرزهای باریکی با یکدیگر دارند. یکسری نو اصولگرایانی هستند که به طیف قالیباف یا قالیبافی‌ها معروفند و طیف دیگر هم طیف تندروتر از قالیبافی‌ها، به نام پایداری‌چی‌ها یا جبهه پایداری. البته نمایندگان تندروی مجلس الزاما عضو جبهه پایداری نیستند اما تفکرات و مواضع تندی دارند.

صاحب‌خبر -

به گزارش جهان صنعت نیوز: با اوج گرفتن کرونا، این مجلس هم کار خودش را آغاز کرد؛ خرداد ۱۳۹۹ مجلس یازدهم در حالی شروع به کار کرد که به یکی از یکدست‌ترین مجالس در تاریخ جمهوری اسلامی تبدیل شد.

تاریخ‌سازی مجلس یازدهم

مجلس یازدهم یک تاریخ‌سازی دیگر هم دارد؛ انتخاباتی که طی آن، این مجلس شکل گرفته، کم مشارکت‌ترین انتخابات مجالس شورای اسلامی‌بوده است؛ با مشارکتی حدود ۴۲.۵ درصد. یعنی کمتر از نصف واحدین شرایط در رای‌گیری شرکت کردند و بقیه واجدین ترجیح دادند، شناسنامه‌شان رنگ مهر انتخابات مجلس یازدهم را نبیند. در تهران اما اوضاع مشارکت وخیم‌تر بود؛ حدود ۲۶.۵ درصد واجدین شرایط پای صندوق رفتند و به عبارتی نمایندگان تهران، در خوشبینانه‌تربن حالت، نماینده‌ی ۲۶ درصد از‌ مردم هستند.این مجلس در حالی آغاز به کار کرد که از مدت‌ها قبل از انتخابات حتی، ادعای شفافیت در امور را داشتند. آنها با دو شعار شفافیت و بهبود معیشت مردم توانستند از نظر مثبت اکتریتِ اقلیتی که در انتخابات شرکت کرده بودند را جلب کنند و راهی بهارستان شوند.

بیرون از گودهایی که وارد گود شدند!

محوری‌ترین شعار آنها معیشت‌ بود. محافظه‌کاران آن زمان وضعیت اقتصادی کشور و تورم آن دوران را ناشی از مدیریت «ضعیف» دولت روحانی می‌دانستند. گرچه دولت وقت، کم ضعف نداشت اما آنها نقش سنگین‌ترین تحریم‌های تازیخ جمهوری اسلامی که بعد از خروج ترامپ از برجام اجرایی شد را در نظر نمی‌گرفتند. پس از اردیبهشت ۹۷ و کناره‌گیری دولت ایالات متحده از برجام، نرخ دلار در ایران به شکل تقریبا عمودی در حال بالا رفتن بود. از سوی دیگر با کمپین فشار اقتصادی حداکثری که دولت آمریکا درباره ایران در سطح جهانی به اجرا گذاشت، فروش نفت و همچنین دسترسی به درآمدهای حاصل از آن به شدت محدود شد. در چنین شرایطی ضعف مدیریتی هم به آن اضافه می‌شد و تورم‌های افسارگسیخته‌ای را رقم زد.اصولگرایان این شرایط را مطلوب‌ دیدند و از آن نهایت بهره در سیاسیت را بردند. شعار حل مشکلات معیشتی از زبان رئوس این حریان نمی‌افتاد. آنها بیرون از مجلس بودند و تزهای مختلفی برای برون‌رفت از وضعیت اقتصادی وقت ارائه می‌کردند.

معیشتی که فراموش شد!

با شروع کارشان در بهارستان اما، گویا متوجه شرایط و وخامت آن شدند. با وجود اینکه نسبت به کمبودها خبردار شده بودند، همچنان به شعارهای معیشتی‌شان ‌ادامه می‌دادند.

مجلسی‌ها هر چه نتوانستند در حوزه معیشت به قول‌هایشان عمل کنند، اما در حاشیه‌سازی موفق و قوی ظاهر شدند. از سیلی نماینده به سرباز راهور ناجا گرفته تا ادعای دستکاری بودجه‌ از سوی قالیباف.

اما یکی از اقداماتی که آنها برای معیضت در پیش گرفته‌اند، طرح موسوم به صیانت است. البته این طرح محلسی‌ها بیشتر همین میزان کسب و کار و معیشت مردم را هدف گرفته و تلاشی برای بهبود محصوب نمی‌شود. در همین مدت اعتراضات که گفته می‌شود طرح صیانت اجرایی شده، صدها میلیارد تومان ضرر متوجه کسب و کارهای مبتنی بر فضای مجازی شده است.

شفافیت؟! کدام شفافیت؟

مورد دیگر شفافیت بود که این طیف تاکید زیادی بر آن داشتند. در زمان مجلس دهم که اصلاح‌طلبان در آن حاضر بودند، این طیف فعلی مستقر در مجلس، با راه‌های گوناگون آن مجلس را زیر تیغ انتقاد خود می‌بردند که چرا در مجلس شفافیت نیست و‌ معلوم نیست چه کسی به چه طرح و لایحه‌ای رای داده است! اما در این بیش از ۳۰ ماهی که از عمر مجلس انقلابی گذشته، هنوز که هنوز است چنین طرحی عملی نشده و شعارهای آنها هم در حد تاکتیک انتخاباتی و سیاسی البته برای اقلیت شرکت‌کننده در انتخابات کارایی داشته است.

مردودی‌ها

اگر بنا باشد به مجلس یازدهم نمره‌ای بابت دو شعار اصلی‌اش یعنی ‌معیشت و شفافیت داده شود، قطعا از ۲۰، زیر ۱۰ خواهد گرفت. چرا که معیشت پس از روی کار آمدن دولت مطلوبشان هم روز به روز وخیم‌تر شد و شفافیت نیز، اگر بدتر نشده باشد، بهتر هم نشده است.
اغراق نیست اگر گفته شود مجلس یازدهم با همکاری دولت سیزدهم با عملکرد خودشان، بخش عمده‌ای از همان ۴۲ درصد و ۴۸ درصد مشارکت‌کنندگان در انتخابات را ناامید کرده‌اند؛ درصدهایی که هر دو پایین‌ترین مشارکت در انتخابات مجلس و‌ ریاست‌جمهوری در طول ادوار بوده است.
حالا معلوم نیست مجلس یازدهم در ۱۸ ماه باقیمانده از عمرش، به وعده‌هایی که در ۳۰ ماه گذشته عملی نکرده، وفا می‌کند یا خیر؛ قاعدتا درختی که پس از این مدت با آن همه رسیدگی و تیمار، میوه نداده است، بعد از آن هم محصول نخواهد داد!

نظر شما