شناسهٔ خبر: 45918897 - سرویس سیاسی
نسخه قابل چاپ منبع: باشگاه خبرنگاران جوان | لینک خبر

ابراز همدردی همسر شهید رضایی نژاد با خانواده شهید مدافع امنیت

یادداشت دلانه همسر شهید داریوش رضایی نژاد برای خانواده شهید محسن جعفری را در گزارش زیر بخوانید.

صاحب‌خبر -
تاریخ انتشار ۰۹ اسفند ۱۳۹۹ ۱۰:۰۷
کد خبر ۷۶۷۹۱۵۶
دانلود PDF

یادداشت دلانه همسر شهید داریوش رضایی نژاد برای خانواده شهید محسن جعفری را در گزارش زیر بخوانید.

به گزارش خبرنگار حوزه اخبار داغ گروه فضای مجازی باشگاه خبرنگاران جوان، پس از شهادت محسن جعفری یکی از مدافعان امنیت کشور و برگزاری مراسم تشییع این شهید در استان فارس، شهره پیرانی همسر شهید داریوش رضایی نژاد، با منتشر کردن متنی در صفحه شخصی خود ضمن ابراز همدردی و تسلیت به خانواده این شهید والا مقام، بخشی از خاطرات خود و لحظه شهادت همسرش را با دیگر دوستانش به اشتراک گذاشت. 

محسن جعفری، شهید مدافع امنیت به دنبال اقدامات اطلاعاتی بر روی یکی از باندهای جرائم سازمان یافته استان سیستان و بلوچستان در چابهار به شهادت رسید.

شهره پیرانی همسر شهید داریوش رضایی‌نژاد، دانشمند هسته‎ای ایران، در صفحه شخصی خود، نوشت:

"پزشک بیمارستان رسالت در مقابل اصرارهای من که ملتمسانه می‌پرسیدم داریوش زنده می‌ماند، تسلیم شد و بالاخره من را با واقعیت رو‌ در رو کرد. آرش رسیده بود آن موقع، سرم را در آغوش آرش گذاشتم با هرچه در توانم بود فریاد زدم. کل زندگی ۳۱ ساله‌م مرور شد در آن لحظه و رسیدم به نقطه‌ای که در آن بودم. شک نداشتم این انتخاب من بود که همراهی مردی را برگزینم که می‌دانست چه‌می‌کند و به کجا می‌خواهد برسد. هرچند مواجه شدن با واقعیت این انتخاب چندان راحت نبود روزهای بعد و برخی اتفاقات و برخوردها به من فهماند، سختی‌ها فراتر از آنچه تصور می‌کردم بوده ..‌.

از در سالن اورژانس بیمارستان رسالت که بیرون آمدم، در راهروی بیمارستان رو به در ورودی، شهید فخری‌زاده را همراه با ..‌. دیدم که به طرف من می‌آمدند. پاهایم سست شدند نشستم کف بیمارستان، شهید نگران از من پرسید چه شد؟ گفتم تمام کرد! صدای آه شهید فخری‌زاده تا همین الان در گوشم امتداد دارد..‌‌. خدا می‌داند در آن لحظه نگران دکتر فخری‌زاده بودم، می‌دانستم چه بی احتیاطی کرده‌اند با آمدن‌شان به بیمارستان.از من می‌پرسید شهید فخری‌زاده اقوام نزدیک خانم چه کسی اینجا دارید که خبرشان کنیم؟ من که خالی الذهن شده بودم گفتم هیچ‌کس با اینکه اقوام و دوستان زیادی داشتم که یک به یک تا شب، آمدند بیمارستان شهید چمران

داریوش تنها خودش نرفته بود، دنیا، آدم‌ها، کوچه‌ها و خیابان‌ها را هم با خودش برده بود...

روز ۲۸ بهمن‌ ماه ۱۳۹۹، سه نفر از سربازان گمنام امام زمان (عج) در راه امنیت من و شما جان دادند. یکی از دوستانم که همسرشان همکار این شهدا بودند تصویر تشییع‌شان را گذاشته بود. بعضی از خبرها را من را می‌کشاند به سمت خودش. نشد از دوستم بپرسم، اصلا نمی‌توانم بپرسم. مگر این خبرها پرسیدن دارد؟ آنقدر که درد دارد.

امروز شنیدم شهید محسن جعفری یکی از این سه شهید بزرگوار، دختری دارد پنج ساله (عکس اول)، به نام اسما، دختری که عاشق پدرش بوده و هست مثل آرمیتا، عاشق این‌که بگویند شبیه پدرش هست و هست. همسر شهید شب قبل از شهادت همسرش داستان آرمیتا را خوانده و روز بعد اسماء شده مثل آرمیتا.

شنیدم به همسر شهید بسیار سخت گذشته تا خانواده‌ش از شیراز برسند. دنیای او هم حتما خالی شده بود در آن لحظات از آدم‌ها، جاده‌ها،...

پیش از آرمیتا بسیاری دختران پدر را دادند، بعد از اسما هم خواهند داد.

بسیاری همسران انتخاب کردند که همراهی کنند مردانی را تا از نیمه راه بی همراه باشند. تا دیگران با خیال آسوده‌تری همراهی کنند.

روح‌شان شاد"

اسما هم مانند آرمیتا دخترانی هستند که پدر دادند

بیشتر بخوانید

انتهای پیام/

نظر شما